سیلیکون ولی (Silicon Valley)

 

سیلیکون ولی (Silicon Valley)

 

در بخش جنوبی خلیج سان‌فرانسیسکو در کالیفرنیای شمالی ایالات متحده‌ی آمریکا قرار گرفته است. این منطقه خانه‌ی بسیاری از بزرگ‌ترین شرکت‌های تکنولوژی دنیا از جمله اپل، سیسکو، گوگل، اچ‌پی، اینتل و اوراکل است. این دره به این دلیل دره سیلیکون نامیده می‌شود که در ابتدا محل حضور بسیاری از تولید‌کنندگان و نوآوران تولید تراشه بوده است، اما در نهایت به خاطر وجود کسب‌و‌کارهای مرتبط با تکنولوژی‌های پیشرفته (High-tech)، سیلیکون نامیده شد. امروزه این نام اصطلاحا به صنعت تکنولوژی‌های پیشرفته‌ی آمریکا اشاره دارد. با وجود توسعه‌ی مراکز اقتصادی تکنولوژی‌های پیشرفته‌ی دیگر در ایالات متحده و دنیا، سیلیکون ولی که یک‌سوم سرمایه گذاری‌های خطرپذیر

 

 آمریکا را به خود اختصاص داده است، هنوز هم قطب پیشتاز نوآوری و توسعه‌ی تکنولوژی پیشرفته محسوب می‌شود.

 

سیلیکون ولی از اوایل قرن بیستم به خانه‌ی صنعت رو به رشد و پر جنب‌و‌جوش الکترونیک تبدیل شده است. این صنعت کار خود را با آزمایش و نوآوری در حوزه‌های رادیو، تلوزیون و نظامی آغاز کرد. دانشگاه استنفورد (Stanford)، شرکا و فارغ‌التحصیل‌های این دانشگاه نقش محلی در پیشرفت این منطقه ایفا کرده‌اند.

 

همبستگی و اتحاد قوی منطقه‌ای کمک بزرگی به رشد سیلیکون ولی کرد. از دهه‌ی ۱۸۹۰، رهبران دانشگاه استنفورد ماموریت خود را خدمت کردن به غرب و شکل دادن به مدارس بر همین اساس دانستند. از سوی دیگر، از آنجا که غربی‌های آمریکا فکر می‌کردند اسباب استثمار شرقی‌های این کشور شده‌اند به تلاش‌های خود برای ساخت یک صنعت بومی خودکفا افزودند. بنابراین، برای ۵۰ سال ابتداییِ توسعه‌ی سیلیکون ولی، منطقه‌گرایی کمک کرد تا منافع دانشگاه استنفورد با منافع شرکت‌های غربی فعال در زمینه‌ی تکنولوژی‌های پیشرفته هم‌راستا شود.

 

انفجار دره سیلیکون

طبق آخرین گزارشات منتشر شده از سوی «ژوزف اسکلاوسکی» یکی از بزرگ ترین منجمان معاصر، تمام انرژی هایی که در طول 300 سال گذشته توسط تمدن های بشری و روی کارآمدن صنایع مختلف تولید شده به اندازه یک صدم کلی انرژی است که سطح کره زمین از خورشید دریافت می کند. در این میان، انقلاب هایی که طی دهه های اخیر در صنایع و فناوری صورت گرفته، باعث شده میزان انرژی ارسالی از جانب زمین به فضا میلیون ها برابر از مقدار معمولی خود فراتر رود. با این تفاسیر در طول دو دهه گذشته میزان انرژی کره زمین از دو سیاره مشتری و زحل بیشتر شد و توانست با خورشید برابری کند. این انفجار انرژی و تبدیل کره زمین به ابرستاره ای با این درخشندگی تنها به دنبال توسعه چشمگیر صنعت و فناوری صورت گرفت. در این میان بسیاری از دانشمندان معتقدند اگر دره سیلیکون وجود نداشت، هرگز این میزان انرژی تولید نمی شد به همین خاطر است که این منطقه نقطه درخشان کره زمین محسوب می شود.

مادر پارک های فناوری

اگر چه امروزه بیشتر کشورهای جهان موفق شده اند خود را به سطح قابل ملاحظه ای از پیشرفت برسانند و بخشی از توسعه فناوری جهان را به خود اختصاص دهند، دره سیلیکون همچنان به عنوان نخستین و بزرگ ترین پارک فناوری جهان محسوب می شود.
براساس آخرین درجه بندی های صورت گرفته، دره سیلیکون در آمریکا، مرکز سوفیا آنتی پولیس فرانسه در اروپا و شهرک علمی سوکوبای ژاپن در آسیا به ترتیب بزرگ ترین پارک های فناوری دنیا محسوب می شوند. دره سیلیکون و در اصل پارک علمی دانشگاه استنفورد در اوایل دهه 1950 تاسیس شد و پارک های فناوری سوفیا آنتی پولیس و شهرک علمی سوکوبای ژاپن به ترتیب در دهه 1960 و 1970 فعالیت خود را آغاز کردند. طبق آمارهای رسمی منتشر شده، هم اکنون بیش از 500 پارک علمی در دنیا وجود دارد که البته این تعداد با سرعتی زیاد رو به افزایش است. کشور آمریکا با بیش از 150 پارک علمی در صدر مراکز معتبر علمی جهان قرار دارد که پس از آن ژاپن با 111 پارک در رتبه دوم قرار گرفته است. چین نیز کوشش خود را برای توسعه پارک های علمی در اواسط دهه 1980 آغاز کرد و هم اکنون حدود 100 پارک در این کشور ایجاد شده است.
برخی کارشناسان معتقدند دره سیلیکون به خودی خود ارزش چندانی ندارد و این شرکت های بزرگ بودند که توانستند بر ارزش این منطقه بیفزایند. علت رونق این منطقه هرچه باشد باید اعتراف کرد هم اکنون بزرگ ترین تصمیمات فناوری جهان در سیلیکون گرفته می شود و به همین خاطر اگر دره سیلیکون را نبض فناوری دنیا بنامیم، اغراق نکرده ایم. از جمله مهم ترین شرکت هایی که هم اکنون در این منطقه فعالیت می کنند می توان به اپل، سیسکو، DreamWorks،eBay، Electronic Arts، AMD، IBM، گوگل، یاهو، مایکروسافت، اینتل، HP، اوراکل، سیمانتک و ... اشاره کرد.
کامیابی گوگل در دره سیلیکون نیز مرتباً رو به افزایش است. در حال حاضر بیش از 30 لابراتوار تحقیقاتی که در حقیقت مهم ترین منبع مالی گوگل محسوب می شوند در ارتقای موتور پولسازی خلاقانه رهبران حاضر در منطقه سیلیکون موثرند و روزبه روز بر حجم فعالیت های آنها افزوده می شود.
دره سیلیکون که روزگاری به واسطه باغ های سرسبز خود شهرتی فراوان داشت، امروزه به خاطر بهترین میوه خود یعنی مایکروسافت بر شهرت خود می افزاید. مایکروسافت عنوان بزرگ ترین شرکت نرم افزاری دنیا را به خود اختصاص داده، دارای فروشی بیش از ده ها میلیارد دلار در سال است که 70 هزار کارمند در بیش از 90 کشور جهان دارد.
شرکت یاهو نیز که با هدف تامین ضروری ترین خدمات اینترنتی کاربران فعالیت می کند توانسته تاثیر چشمگیری در رونق فناوری دره سیلیکون برجای بگذارد. این شرکت به عنوان دروازه ای به شبکه جهانی، موتورجست وجوی اینترنتی و سرویس دهنده خدمات پست الکترونیک مبتنی بر وب به فعالیت های خود ادامه می دهد. به جز این چند شرکت مراکز مهم دیگری نیز در دره سیلیکون فعالیت می کنند که هرکدام به نوبه خود توانسته اند تاثیرات زیادی در رونق این منطقه برجای بگذارند.

 

سیلیکون و توسعه فرهنگی

گرایش به کتابخانه های اشتراکی و توجه به کارایی آنها دست کم طی 30 سال گذشته مورد بحث بوده است. واکنش سریع به این مفهوم، به ویژه در دوایر سیاسی غالباً هیجان انگیز است. تمایل قانونگذاران و نمایندگان دولتی به استفاده منطقی از وجوه مالیاتی آنان را به سوی دیدگاهی معقول و اقتصادی سوق می دهد.
استفاده از کتابخانه های اشتراکی، ماتریسی از فرصت ها و محدودیت ها را به وجود می آورد که باید به دقت در راستای نیازهای خاص آموزشگاه ها و انجمن ها مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرند. دکتر
«مارتین لوترکینگ» در سال 2003 براساس برنامه زمان بندی، کتابخانه اشتراکی تازه تاسیس خود را به عنوان اولین کتابخانه دانشگاهی ایالتی و اولین کتابخانه عمومی بزرگ مرکزی شهری در ایالت متحده آمریکا افتتاح کرد. در این میان مبلغ 5/177 میلیون دلار که در آینده باید در توسعه دانشگاه در شهر سان جونز در قلب دره سیلیکون هزینه می شد، در اختیار این کتابخانه گذاشته شد. قطعاً خدمات قابل ارائه و مجموعه عظیم و چشمگیری که در دره سیلیکون گردآوری شده این کتابخانه را به مرکزی بدل کرده که در یک مکان پرجمعیت و با ضیق وقت همه نیازهای اطلاعاتی آنها را تامین می کند به دلیل همین مزیت هاست که خبرنامه مرکوری سان جونز این طرح را به خاطر مشارکت سان جونز یک طرح «هوشمندانه» نامیده است.این امر یکی از بزرگ ترین افتخارات دره سیلیکون محسوب می شود به همین خاطر صاحبان این منطقه موفق شدند عنوان موسس نخستین کتابخانه دیجیتالی و اشتراکی جهان را از آن خود کنند.

 

کارت امتيازي متوازن(BSC)

 

 کارت امتيازي متوازن (BSC)

 در دهه‌ي 1990ميلادي، مدل کارت امتيازي متوازن ابتدا به‌عنوان يک روش نوين ارزيابي‌عملکرد و سپس به عنوان ابزاري جهت کمک به تحقق استراتژي، توسط رابرت کاپلان استاد صاحب نام دانشگاه هاروارد و ديويد نورتن مشاور برجسته مديريت در امريکا مطرح شد و از سوي صاحب‌نظران مديريت و مديران سازمان‌ها به شدت مورد استقبال قرارگرفت. آن‌ها در اغلب سازمان‌ها، با يک مشکل عمده بر خورد نمودند: مديران اين سازمان‌ها، فعاليت‌هاي‌مديريتي خود را تنها بر اساس معيارهاي مالي و اقتصادي بنانهاده‌‌بودند.

 ممکن‌است يک‌ سازمان درگذشته به‌نتايج اقتصادي بسيار مطلوبي دست‌يافته‌باشد و در نتيجه‌ي آن، برنامه‌ريزي سال‌هاي آتي خود را بر پايه‌ي همان نتايج سال‌هاي قبل خود استوار نموده باشد، اين امر بدين معناست‌که تمام ارزيابي‌هاي سازمان نيز بر پايه‌ي همان ارزيابي دوره‌هاي زماني گذشته استوار گرديده‌است! به عبارت ديگر:" ارزيابي انجام‌ شده نسبت به جايگاه گذشته‌ي سازمان صورت گرفته است" (ارزيابي گذشته‌نگر).

 اما اين نوع ارزيابي، قادر به پاسخ‌گويي به‌اين سوال نيست : سازمان به کجا خواهد رفت؟

اين نوع ارزيابي، به‌مثابه آن‌است‌که شخصي به‌طورمداوم به آينه‌ي وسط اتومبيل بنگرد و فقط به جاده‌ي پشت‌سر توجه نمايد، در حالي كه ماشين به سمت جلو درحال حركت‌است. سرعت‌بالا در تجارت‌جاري‌بين‌الملل باعث‌گرديده‌ تا نياز سازمان‌ها به ارزيابي هاي جامع و فراگير، برجسته‌تر از گذشته گردد. به منظور مهيا‌نمودن سيستم‌مديريتي‌سازمان در جهت همگام‌شدن با سرعت‌کنوني‌تجارت، و دردسترس قرار دادن اطلاعات مورد نياز مديريت، به‌منظور تصميم گيري هاي صحيح‌تر، کارت امتيازي متوازن ايجاد گرديد.

بهتر است بدانيد كه ارزيابي نمودن، تنها يک جنبه از کارت امتيازي متوازن است. کارت امتيازي متوازن يک سيستم است و نه يک سيستم ارزيابي صِرف. کارت امتيازي متوازن، ابزاري است در جهت تنظيم و دستيابي به اهداف استراتژيک سازمان. به اختصار مي توان گفت‌که کارت امتيازي متوازن يک سيستم مديريتي است‌که سازمان را در جهت تنظيم مسير و دست‌يابي به اهداف کليدي استراتژيک خود حمايت مي¬نمايد.

خلق‌كنندگان "کارت امتيازي متوازن" چهار منظر يا وجه اساسي را مطرح نمودند.

اين چهار منظر، سازمان را از كسب موفقيت يا شکست، آگاه‌ مي‌نمايد.

وظايف چهارگانه زير با نگاه به چهار منظر ذکر شده، ارائه مي‌گردد:

 1ـ کارت امتيازي مالي:

 به‌منظورشناخت نيازمندي ها و عملکرد‌مالي سازمان مورد استفاده قرار مي‌گيرد. معيارهاي مالي از مهمترين اجزاي نظام ارزيابي متوازن هستند. به ‌ويژه در سازمان‌هاي‌انتفاعي اين معيارها به ما مي‌گويند که اجراي موفقيتآميز اهدافي که در سه منظر قبلي تعيين گرديده‌اند، در نهايت، موجب چه‌نتايج و دستاوردهاي‌مالي‌خواهدشد. تمام‌تلاشي‌که‌براي‌بهبود‌رضايتمندي‌مشتريان، ارتقاي‌کيفيت ‌و کاهش‌ زمان‌‌تحويل ‌محصولات وخدمات خود انجام مي‌دهيم؛ اگر به نتايج مالي ملموس ختم نشوند، هيچ ارزشي نخواهند داشت.

 2ـ کارت امتيازي مشتري:

 به‌منظور آگاهي از سطح رضايت مشتريان(از طريق سنجش‌هاي کمي و کيفي در مورد کالا و يا خدمات ارائه شده) مورد استفاده قرار مي¬گيرد.

 3ـ کارت امتيازي فرايندهاي‌داخلي:

در جهت ارزيابي‌فرايندهاي مورد نياز در سازمان به‌کارگرفته مي‌شود. در اين منظر سازمان‌ها ‌بايد فرايندهايي را مشخص نمايندکه با برتري يافتن در آن‌ها، بتوانند به ارزش‌آفريني براي مشتريان و نهايتاً سهامداران خود ادامه‌دهند. تحقق هريک از اهدافي که در منظر مشتري تعيين مي‌شود، نيازمند انجام يکسري از فرايندهاي عملياتي به صورت کارا و اثربخش است. اين فرايندها بايد در منظر فرايندهاي داخلي تعيين گشته و معيارهاي مناسبي نيز براي کنترل پيشرفت آنها توسعه داد.

 4ـ کارت امتيازي دانش، رشد و يادگيري:

 اين وجه بر نحوه‌ي آموزش کارکنان ، کسب دانش و چگونگي استفاده از آن، به‌منظورحضور و بقاء در بازار رقابتي موجود، تمركز مي‌نمايد. وقتي شما اهداف و معيارهاي مربوط به منظر مشتري و فرايندهاي داخلي را تعيين مي‌نماييد، بلافاصله متوجه شکاف موجود بين مهارت‌ها و قابليت‌هاي مورد نياز کارکنان و سطح فعلي مهارتها و قابليتها مي‌شويد.

بنابراين اهداف و معيارهاي اين منظر بايد در جهت پر کردن اين شکاف ها و فاصله‌ها تعيين‌گردند و در ادمه معيارهاي مناسبي براي کنترل پيشرفت آنها نيز تعيين شود.به هر حال نورتون و کاپلان با معرفي سيستم ارزيابي عملکرد خود توجه مديران را به اين نکته جلب کردند که بهتر است عملکرد کارکنان را با يک روش کل نگرانه تر مورد بررسي قرار دهيم.آن‌ها نظريه خود را با چهار منظر يا وجه معرفي کردند، که در حال حاضر به شش منظر يا وجه افزايش پيدا کرده است[2]. اثر ديگر نورتون و کاپلان با نام نقشه استراتژي، به اهميت وجه رضايت کارکنان و نیز وجه محيط و ارتباطات مي پردازد.

کلیک نمایید تا تصویر زیر بزرگ تر شود:

 

جایگاه کارت امتیازی متوازن در برنامه‌ریزی استراتژیک

تا دو دهه قبل برنامه‌ریزی استراتژیک به موارد زیر محدود می‌شد:

• بررسی فرصت‌ها و تهدیدهای محیطی
• بررسی قابلیت‌های و ضعف‌های درونی
• بیانیه چشم‌انداز خروجی برنامه‌ریزی استراتژیک نیز با بررسی موارد بالا به انتخاب چند موضوع یا جهت‌گیری استراتژیک عمومی محدود می‌شد. این موضوع‌ها و جهت‌گیری‌های آن قدر کلی بودند ـ برای مثال، نفوذ به بازارهای جدید یا کاهش قیمت تمام‌شده ـ که می‌توانستند برای هر سازمانی به کار روند. در برخی موارد نیز برنامه‌ای عملیاتی توصیه می‌شد که در اغلب مواقع به سایر خروجی‌های پروژها ارتباط نداشت. حل این مشکلات در گرو ارایه راه‌حلی بود که نتایج حاصل از انتخاب استراتژی را به عملیات‌های روزمره پیوند بزند. به عبارت دیگر، آمال و آرزوهایی که در برنامه‌ریزی استراتژیک تدوین شده بودند، باید به عبارت‌های عملیاتی و قابل اندازه‌گیری ترجمه می‌شد. کارت امتیازی متوازن با چنین هدفی توسعه یافته‌است.

نقشی که کارت امتیازی متوازن در برنامه‌ریزی استراتژیک بازی می‌کند ایجاد ارتباط میان استراتژی سازمان و اقدام‌های اجرایی در زنجیره‌ای از روابط علت و معلولی است. به این ترتیب، نتایج برنامه‌ریزی استراتژیک معلق نمانده و به شکلی روشن و شفاف به اقدام پیوند می‌خورند.

کارت امتیازی متوازن ابزاری برای شناسایی موضوع‌های استراتژیک یا توسعه استراتژی‌های سازمان نیست، بلکه موضوع‌های استراتژیک را صورت‌بندی می‌کند و سنجه‌های اندازه‌گیری تحقق اهداف و اقدام‌های عملی را روشن می‌سازد و به این ترتیب استراتژی سازمان را به اقدام و عبارت‌های عملیاتی ترجمه می‌کند

 

ASP.net(MVC Razor)

MVCمخفف سه کلمهModel (مدل ) و View(نمایشگر) و Controller( کنترلگر) است. فریم ورک ASP.NET که از آن برای ساختن برنامه های وبی با MVC استفاده می شود.

برخی از برنامه نویسان، همچنان از ASP.NET که بر مبنای فرم های وب و Postback است، استفاده می کنند، برخی از ویژگی های MVC سود می برند و بعضی ها هم دو پلت فرم را ترکیب می کنند و این موضوع بیانگر این است که هیچکدام از پلت فرم ها ناقض یکدیگر نیستند. در واقع MVC بر روی معماری های چند لایه ای جهت تفکیک بخش های مختلف برنامه (بخش های منطقی برنامه مانند داده ها، مجوزها، کنترل صحت داده ها و لایه های مرتبط با کاربر نهایی) قرار می گیرد. مفهوم تازه ای نیست، خیلی وقت است که در جاوا، PHP و بسیاری پلت فرم های دیگر از این الگوها برای طراحی نرم افزار استفاده می شود. اما برای طراحان و توسعه دهندگان ASP.NET تازگی دارد.

اجزای تشکیل دهنده ی MVC
- Model(1مدل): قسمتی از برنامه کاربردی است که مسئول بازیابی داده از بانک اطلاعاتی، ذخیره آن، تبدیل آن به شی یا آبجکت ها و پیاده سازی منطق برنامه برای داده های دامنه ی مسئله است. در حقیقت بار اصلی معماری MVC بر عهده ی این بخش است. مثلاً یک آبجکت Product ممکن است اطلاعات را از بانک اطلاعاتی بازیابی کرده، بر روی آنها عملیاتی را انجام دهد و سرانجام نتیجه را در بانک اطلاعاتی ئ در جدول Products ذخیره کند.
۲- view(نمایشگر): اجزایی از برنامه است که واسط کاربری برنامه (UI) را می سازد. معمولاً این UI از داده های مدل ساخته می شود. در واقع نقطه پایان برنامه کاربردی است . به کاربر نتایج عملیات و بازیابی و نمایش داده از طریق برقراری ارتباط با دو بخش دیگر؛ یعنی مدل و کنترلگر را نشان می دهد.برای مثال، هنگامی که کاربر در فرم ورود به سیستم رمز عبور خود را وارد می کند، اکثر برنامه نویسان در همان فرم اقدام به چک کردن رمز عبور می کنند که این عمل مغایر با قوانین MVC است. در MVC هنگامی که کاربر رمز عبور را کرد، رمز عبور بدون هیچگونه اعمالی به بخش های دیگر فرستاده می شود و فقط یک نتیجه ساده یا خبر از بخش های دیگر دریافت می کند که از طریق آن اجازه ی ورود به برنامه داده می شود.
۳- Controller(کنترلگر): اجزایی از برنامه هستند که مدیریت تعامل با کاربر را بر عهده دارند. می توان گفت که واسط بین مدل و نمایشگر می باشند؛ یعنی با مدل کار می کند و در انتها نمایشگری را برای نشان دادن واسط کاربری انتخاب می کند. ورودی کاربر را مدیریت کرده و به آنها پاسخ می دهد و با کاربر تعامل می کند. برای مثال، کنترلگر عبارت های پرس و جوی بانک اطلاعاتی را مدیریت کرده و آن ها را به مدل ارسال می کند، وظیفه اجرای پرس و جوها با مدل است.

درک الگوی MVC
برای درک بهتر MVC شکل زیر معرفی می کنیم، نمودار شکل ۱ اساس الگوی MVC می باشد.
تشریح شکل: یک درخواست در شکل بالا مسیر های زیر را می پیماید:

۱- کاربر با مرورگر در ارتباط است. آدرس را در مرورگر وارد می کند و یا یک لینک یا کلید را در صفحه وب کلیک می کند، این نقطه شروع درخواست است(مرحله ۱ در شکل).

۲- درخواست به کنترلگر فرستاده می شود، آن را اعتبار سنجی می کند و اجرای درخواست را در مدل الزامی می کند(مرحله ۲ در شکل ).

۳- مدل به بانک اطلاعاتی رجوع کرده وداده های بازیابی شده را به کنترگر می فرستد(مرحله ۳ در شکل ).

۴- کنترلگر داده ها را فرمت کرده و آنها را به نمایشگر می فرستند(مرحله ۴ در شکل ).

۵- در مرحله آخر نمایشگر داده های مورد نیاز را دریافت کرده و جواب را به کاربر باز می گرداند(مرحله ۵ در شکل ).

 

چه زمانی برنامه های MVC را ایجاد کنیم؟

شما باید در هنگام انتخاب ASP.NET و ASP.NET MVCبرای ساخت برنامه های وبی بسیار دقت کنید. MVC جایگزینی برای فرم های وب ASP.NET نیست و شما می توانید از هر کدام از آنها برای ساخت برنامه های وبی استفاده کنید. اگر شما یک برنامه وبی بر مبنای فرم های وب دارید، می توانید همچنان آن را به همان شیوه ی سابق ادامه دهید.

مزایای برنامه های وبی مبتنی بر MVC
- با تقسیم یک برنامه به سه قسمت مدل، نمایشگر و کنترلگر، مدیریت برنامه یا پروژه را ساده تر می کند.
- از ViewState و فرم های سروری استفاده نمی کند و از این نظر برای برنامه نویسانی که تسلط کامل بر رفتار برنامه را می خواهند عالی است.
- از الگوی کنترلگر جلو استفاده می کند که درخواست های برنامه را توسط یک کنترلگر پردازش می کند. این مسئله باعث می شود تا بتوانیم برنامه هایی را طراحی کنیم که از زیر ساخت های غنی مسیر یابی پشتیبانی می کند.
- پشتیبانی بهتری از طراحی و توسعه آزمون محور دارد.
- برای برنامه های پشتیبانی شده توسط تیم های بزرگ برنامه نویسان و زارحی که کنترل بسیار بر رفتار برنامه را می خواهند، بهتر کار می کنند.
مزایای برنامه های وبی مبتنی بر فرم های وب
- از مدل رویداد استفاده می کند که وضعیت را روی HTTP حفظ می کند. این روش برای برنماه های وبی با منطق یک خطی مناسب است.
- از الگوی کنترلگر صفحه استفاده می کند که به هر صفحه کارایی تابعی می دهد.
- از View State و فرم های سروری استفاده می کند که مدیریت اطلاعات وضعیت را ساده تر می کند.
- برای تیم های کوچک برنامه نویسی که می خواهند با استفاده از صدها کنترل موجود برای ساخت سریع برنامه وبی استفاده کنند، مناسب است.
- عموماً‌برای توسعه وب ساده تر است. زیرا اجرای آن ( کلاس Page، کنترل ها و …) متمرکز شده اند و معمولاً کد کمتری نسبت به MVC نیاز دارد.
ویژگی های ASP.NET MVC

- جداسازی وظایف برنماه کاربردی (منطق ورودی، منطق کاری و منطق واسط کاربری) و امکان تست کردن برنامه و طراحی و توسعه آزمون محور به صورت پیش فرض. تمام ارتباطات اصلی در MVC بر مبنای واسط است و می توان آن ها را با اشیای ساختگی Mick تست کرد. می توانید کنترلگرها را بدون اینکه آنها را در ASP.NET اجرا کنید، تست کنید و این باعث افزایش سرعت و انعطاف تست برنامه می شود. می توانید از هر فریم ورک تست که با فریم ورک Net. منطبق است برای این کار استفاده کنید.

- فریم ورکی توسعه پذیر و قابل اتصال. اجزای اصلی ASP.NET MVC به گونه ای طراحی شده اندکه به راحتی جایگزین یا سفارشی شوند. می توانید به سادگی پیاده سازی های خودتان را جایگزین موتور نمایشگر، سیاست های آدرس، سریالی کردن پارامترهای متدهای عملیات یا سایر اجزا کنید. همچنین ASP.NET MVC از فریم ورک های تزریق وابستگی و وارونگی کنترل پشتیبانی می کند. به شما امکان می دهد به جای این که اشیا را توسط کلاس ها بسازید، آنها را از جایی بیرون از کد مثل فایل های تنظیمات بگیرید و این مسئله تست برنامه را ساده تر می کند.

- نگاشت های قوی آدرس ها که امکان ساخت برنامه هایی با آدرس های با معنی و جستجو شدنی (قابل جستجو توسط موتورهای جستجوگر) را می دهدو نیازی نیست که آدرس ها پسوند فایل داشته باشند، آنها به گونه ای طراحی شده اند که از الگوهای نامگذاری قابل فهم برای موتورهای جستجوSEO و آدرس های انتقال وضعیت قابل نمایش REST پیروی کنند.

- پشتیبانی برای استفاده از نشانه گذاری در صفحات ASP.NET(فایل های aspx). کنترل های کاربر (فایل های ascx.) صفحات Master(با پسوند master.) به عنوان قالب های نمایشگر. شما می توانید از برخی ویژگی های موجودASP.NET از قبیل صفحات master تو در تو، اسکریپت درونی (<%=%>)، کنترل های سرور اعلان شده، قالب، انقیاد داده ها، محلی سازی و … در فریم ورک ASP.NET MVC استفاده کنید.

- پشتیبانی از ویژکی های موجود ASP.NET : ASP.NET MVC به ما این امکان را می دهد تا از ویژگی هایی مانند مجوز فرم و تشخیص هویت ویندوز، مجوز آدرس ها، عضویت و نقش ها، خروجی و کش کردن داده ها و Session و مدیریت وضعیت پروفایل، مانیتور کردن صحیح، سیستم پیکر بندی و معماری عرضه کننده استفاده کنید.

 

برنامه ریزی منابع سازمان یا ERP  سازمان های امروزی...

برنامه ریزی منابع سازمان یا ERP
سازمان های امروزی در جهت جهانی شدن رقابت می كنند به طوری كه  این رقابت به سطوح بی سابقه ای رسیده است. در بازارهای رقابت جهانی ، سازمانها به یافتن راه حل های كسب و كاری بهتر با ساختارهای انعطاف پذیر و قابل اطمینان تر نیاز دارند. بسیاری از زیرساختارهای سازمانی و تشكیلاتی توسط سیستم های اطلاعاتی (كه فرایندهای كاری را بطور مستقیم و یا غیر مستقیم در جهت رشد و ابقاء سازمان پشتیبانی می كنند) توانمندتر شده اند. با اداره مؤثرتر این فرایندها مزایای رقابتی می توانند از طریق كاهش هزینه ، افزایش تولید و بهبود سرویس دهی مشتریان حاصل شوند. در دو دهه گذشته گرایش خاصی به راه حلی متمركز كه فرایندهای كاری را بهبود می دهند ایجاد شده است.
این راه حل عبارت است از :
برنامه ریزی منابع سازمان یا Enterprise Resource Planning (ERP)
 سیستمهای ERP حول تفكر برنامه های كاربردی پیش ساخته تكامل یافته اند. فروشندگان ، برنامه های كاربردی را برای هر بخش خاصی از صنایع تولید كرده و سازمانها ، برنامه های كاربردی را مطابق با نیازهایشان خریداری می كنند. در این برنامه های كاربردی مدلهای گردش كار جاسازی شده اند. همچنین برنامه های كاربردی آماده به منظور برخی انعطاف پذیری ها در پیكر بندی و شكل دهی فرایندهای كاری ، مورد استفاده قرار میگیرند. هر یك از برنامه های كاربردی در بردارنده داده ها و اطلاعاتی می باشند كه بواسطه این اطلاعات فرایندهای سازمانی را كنترل می نمایند. به منظور بایگانی بهتر و متناسب تر، سازمان های اجرایی اغلب  به برنامه های كاربردی نیاز دارند تا به وسیله تنظیم و به كارگذاری هزاران پارامتر متناسب و درخور نیاز سازمان باشند.
در سیستمهای ERP معمولاً مدل گردش كار[1] در نرم افزار برنامه كاربردی جاسازی می شود. به منظور شكل‌دهی فرایند گردش كار ، بیشتر پارامترهایی كه ERP دارد به طرق مختلفی انعطاف پذیر است.
به عبارت دیگر سیستمهای ERPجهت خودكاركردن وظایف كاری پدیدآمده اند و راه حل داده ای (اطلاعاتی) یكپارچه ای در سرتاسر زیرساختار سازمانی ارائه می دهند. سیستم های برنامه ریزی منابع سازمان ، سیستم های اطلاعاتی پیكره بندی شده ای می باشند كه اطلاعات و فرایندها مبتنی بر اطلاعات را در داخل و در میان نواحی كاری سازمان یكپارچه می‌كنند.
به طور معمول شركتها به جهت برآوردن نیازهای هر یك از سیستم های كاری خود، نظیر حسابداری ، خرید، برنامه ریزی و كنترل موجودی و... برنامه های كاربردی كامپیوتری مجزایی ایجاد می‌كنند. چنین سیستم هایی درون جزایر متناقض اطلاعاتی رشد می كنند؛ بنابرین تحكیم و اتحادشان ممكن نمی‌باشد.
در نتیجه راه حل سیستمهای ERP راه حل مناسب را فراهم كرده و اطلاعات و سرویسهای مربوط به دپارتمانهای سرتاسر یك سازمان را یكپارچه می نمایند. این راه حل به سازمانها اجازه می‌دهد كه تمام منابع‌شان را بهتر اداره كنند و بدینوسیله و به واسطه یكپارچگی تمام اطلاعات در میان فرایندهای كاری مختلف هزینه ها را كاهش داده و كارایی را افزایش ‌دهند.
سیر تكاملی ERP از لحاظ تاریخی مبدأ و منشا سیستمهای ERP می تواند با برگشت به دهه 60 میلادی دنبال شود كه در آن زمان تمركز سیستم های اطلاعاتی بطور عمده بر اداره كردن سنتی موجودیها بود. در دهه 70 میلادی سیستمها بر برنامه ریزی احتیاجات مواد  MRP یا  Material Requirement Planning متمركز شدند. در دهه 80 میلادی تفكر و مفهوم MRPII Manufacturing Resource Planning بوجود آمد كه شامل بهینه سازی فرایندهای تولیدی كل كارخانه می باشد.
پیشرفتهای تكنولوژی نوین، توسعه سیستم های نرم‌افزاری جهت اداره كردن واحدهای وظیفه‌مند را آسان كرده‌اند و اجرای مدلی مفهومی را ممكن ساخته‌اند. به این مدل معماری و چارچوب یكپارچه كه سیستم‌های اطلاعاتی سازمان را شرح می دهد؛ می‌توان بعنوان بذر(دانه) سیستم های ERP نگریست. سیستمهای  ERPمختلف رایج در دسترس شامل موارد زیر می باشند :


SAP
PeopleSoft
Oracle
Autres
Baan

 
بواسطه آنالیز سیر تكاملی تاریخی و بلوغ این سیستم ، می توان مشاهده كرد كه سیستمهای ERP در نتیجه یك سیر صعودی روان ، با قاعده و پیوستگی پدیدار گشته اند و می توانند از سالهای 60 تا اواسط سالهای 90 با تجارب موفقیتهای بزرگ در سرتاسر جهان دنبال شده باشند. این سیر تكاملی مترقی (كه شامل سیستم های موجودی پایه ، MRP ، MRPII و تمدیدات MRPII می‌باشند) در جهت تولید محصول با كیفیت عالی و قابل اعتماد در صنعت ، با اعتبار بالا ، جایگاه خوب در بازار و مزایای 
 قوی بر فراز سیستم های رقابتی سوق داده شده اند.
تعریف ERP
ابتدا تعاریف موجود از منابع مختلف را ذكر میكنیم :

1. ERP یك سیستم اطلاعاتی قابل تغییر و تنظیم است كه تمام قسمتهای مختلف و اطلاعات و فرایندهای آن شركت را یكپارچه می‌كند.
2. ERP یك تفكر، فناوری و سیستمی برای مدیریت موثرتر تمام منابع در یك سازمان است كه این مدیریت از طریق اتوماسیون و یكپارچه كردن تمام فرآیندها و در نتیجه بالا بردن كارایی سازمان است.
3. روشی برای برنامه‌ریزی و کنترل موثر تمامی منابع مورد نیاز برای دریافت، تولید، ارسال و پاسخگویی به نیازهای مشتریان، در شرکتهای تولیدی، توزیعی و خدماتی است.
4. ERP یك راه حل مبتنی بر فناوری اطلاعات است كه تمام منابع سازمان را توسط یك سیستم به هم پیوسته با سرعت، دقت و كیفیت بالا در كنترل مدیران سطوح مختلف سازمان قرار می‌دهد تا بطور مناسب فرآیند برنامه ریزی و عملیات سازمان را مدیریت نمایند.
 
و در نهایت :
Enterprise Resource Planning یا  ERPسیستم جامعی است كه سعی در مدیریت موثرتر تمام منابع و یكپارچه‌سازی همه وظایف و بخشهای موجود در یك سازمان با استفاده از یك سیستم كامپیوتری واحد را دارد كه بتواند نیازهای خاص و ویژه این بخشها را برآورده سازد. این كار با استفاده از یك نرم افزار كامپیوتری انجام می‌شود كه بوسیله یك Database واحد ، امكان به اشتراك‌گذاری اطلاعات و ارتباط بخشهای مختلف را با یكدیگر برقرار می‌سازد. این نرم‌افزار از تعدادی ماژول نرم افزاری تشكیل شده است كه هر یك بخشی از وظایف موجود در شركت را بر عهده دارند. اغلب نرم افزارهای ERPآنقدر انعطاف پذیر هستند كه شركتهای خریدار قادرند تعدادی از ماژولهای مورد نیاز و یا همه آنها را نصب و بكارگیرند.

مزایای پیاده‌سازی ERP
  1 . ایجاد یكپارچگی سازمانی از بعد اطلاعاتی و افزایش سازگاری در اطلاعات موجود در سازمان.
 2 . استانداردسازی فرایندهای سازمانی بر اساس تجربیاتی برتری [2] كه شركت های عرضه كننده نرم‌افزار از سازمانهای مختلف به دست آورده اند.
3. مهندسی مجدد فرایندهای سازمانی و کاهش زمان انجام آنها.
 4 . تبدیل فرایندهای سازمانی از حالت ضمنی به حالت صریح ( به علت مهندسی مجددی که در فرایندهای سازمان صورت می پذیرد )،
 5. امكان نصب و راه اندازی سریعتر سیستمهای مرتبط با ERP در سازمان از جمله ماژولهای مختلف این نرم افزار و یا سایر نرم‌افزارهای كاربردی كه از طرف عرضه كنندگان ERP ارائه نشده و مخصوص آن سازمان هستند.
  6 . امکان و یا تسهیل توسعه سیستمها و تکنولوژیهای جدیداز جمله JIT،،ABC و.... ،
  7 .امکان ایجاد همکاری‌های تجاری، سرمایه گذاریهای مشترک، ادغام و.. برای سازمانها با هزینه کمتر و بازدهی بیشتر و نتیجه بهتر.
8. تغییر تمرکز از برنامه نویسی كامپیوتری در سازمان به بهبود فرایندها،
  9 .فراهم شدن زیر ساخت لازم به منظور پرداختن به SCM و CRM ، این دو مبحث در حال حاضر تبدیل به دو جزء جدایی ناپذیر ERP2 شده اند.
  10 . توسعه زیر ساخت لازم به منظور وارد شدن به بحث e-Business.
 11 . یكپارچه سازی اطلاعات: بر خلاف سیستهای دیگر كه ممكن است هر یك از بخشهای مالی، فروش، تولید و... گزارشهای ضد و نقیضی در مورد فعالیتها و سهم خود در افزایش میزان درآمد شركت ارائه دهند،ERP به شركت كمك خواهد كرد كه اطلاعات مورد نظر را بصورت جامع و كامل از یك سیستم بدست آورد.
 12. یكپارچگی اطلاعات در مورد سفارشات مشتریان :ERP كمك خواهد كرد تا سفارشات مشتریان از زمان دریافت سفارش از مشتریان، دریافت مواد اولیه از تامین كنندگان كالا برای تولید آن سفارش تا تحویل كالای تولید شده به مشتری و دریافت وجه آن بطور یكپارچه در یك سیستم نگهداری شود و به این ترتیب شركتها قادرند براحتی سفارشات را ردیابی كنند و هماهنگی لازم بین بخشهای مختلف شركت را ایجاد نمایند.
  13. استاندارد سازی و سرعت بخشیدن به فرآیند تولید: سیستمهایERP با استاندارد سازی فرایندهای تولید و استفاده از یك سیستم كامپیوتری منسجم باعث صرفه جویی در زمان و افزایش بهره وری خواهند شد.
  14.كاهش موجودی انبار:ERP با بهینه سازی فرآیند سفارشات و تولید محصول، باعث كاهش موجودی مواد اولیه و موجودی در جریان ساخت می‌گردد و همین امر موجب كاهش موجودی كالای ساخته شده در انبارها می‌شود. به بیان دیگرERP توانایی مدیریت زنجیره عرضه محصول(Supply Chain Management) را نیز فراهم می‌سازد.
15 . استاندارد سازی اطلاعات مربوط به منابع انسانی شركت، صرفه‌جویی در زمان و جلوگیری از دوباره كاری.
 
سیستم های تشكیل دهنده ERP
 
سیستم های ERP شامل مجموعه‌های گوناگون و متعددی است كه یكپارچگی آنها اهمیت و ارزشی مضاعف را برای سازمان و شاخه های مختلف آن پدید می آورد :
 


مجموعه اطلاعات پایه سازمان

مجموعه اطلاعات پایه كنترل پروژه

مجموعه اطلاعات پایه تولید/ سرویس

مجموعه اطلاعات پایه لجستیك و تداركات

مجموعه اطلاعات پایه منابع انسانی

مجموعه اطلاعات پایه مالی

مجموعه زیر سیستم های لجستیك

مجموعه زیر سیستم های تولید

مجموعه زیر سیستم های مالی

مجموعه زیر سیستم های مدیریت منابع انسانی

مجموعه زیر سیستم های اطلاعات فنی

مجموعه زیر سیستم های اداری
 
لازم به ذكر است كه این تقسیم بندی مطلق نیست و می تواند در سازمان های مختلف به تناسب نوع و وسعت فعالیت هایی كه در حال انجام است تغییر كند.
هر یك از این سیستم ها با یك پایگاه اطلاعات واحد در ارتباط است. و اطلاعات خود را با دیگر سیستم ها به اشتراك می‌گذارد. با توجه به نوع فعالیت (توزیع جغرافیایی) بزرگی و پیچیدگی سازمانی كه سیستمERP می‌خواهد در ان پیاده گردد، زیر سیستم های یك ERP تعیین می‌شود و با توجه به نیازهای سازمان عملیات انطباق (Customizing) صورت می‌گیرد. تا این مجموعه كلیه نیازهای عمومی و خاص انها را براورده سازد.و سپس آموزش و پیاده سازی انجام گیرد.

معماری ERP
 
سیستم هایی كه ERP را در سطح كارخانه ها یا سازمانها پیاده سازی می‌كنند به صورت لایه ای پیاده سازی می‌شوند. بنابراین یك نرم افزار كه ERP را در سطح یك كارخانه یا سازمان پیاده‌سازی می كند  باید عملیات زیر را پشتیبانی كرده و قسمتهای زیر را یكپارچه كند :
- كنترل مالی (Inventory Control)
- صورت حساب مواد (Bill Of Material)
- برنامه ریزی نیازمندی ها (Requirements Planning)
- حساب هزینه ها (Cost Accounting)
- برنامه ریزی بودجه (Budgeting)
- خرید و دریافت (Purchasing / Receiving)
- سفارش فروش و حمل (Sales Order / Shipping)
- عملیات هر روند (Work in Process)
- مدیریت تولید (Production Management)
- كنترل سطح كارخانه (Shop Floor Control)
- سر برنامه تولید (Master Production Schedule)
- پیگیری پروژه (Project Tracking)
- حسابهای قابل دریافت (Accounts Receivable)
- معین عام (General Ledger)
- حسابهای قابل پرداخت (Accounts Payable)
- انبار و توزیع (Warehouse / Distribution)
- مشخصه های بارز سیستم (System Highlights)
 
هر یك از قسمتهایی كه در بالا اشاره كردیم خود به قسمتهای مختلفی تبدیل می‌شوند.

مختصری در مورد  MRPو  MRPII (از زیرسیستمهای ERP)
 
قبل از پرداختن به ERP لزوم شناختی مختصر از سیستمهای قبل از آن كه پایه و اساس ERP بر آنها استوار است امری ضروری بنظر میرسد. در كل MRP, MRPII, ERP در رده سیستمهای برنامه ریزی طبقه‌بندی می‌شوند.

(Material Requirement Planning یا  MRPیك سیستم اطلاعاتی است كه برای برنامه ریزی مواد مورد نیاز برای تولید و به عبارت دیگر اقلام مشخص شده در سربرنامه (MPS : Master Production Schedule) تولید بكار می‌رود.
اساس كار به صورت پایین به بالا  از MPS شروع و نیازمندی‌های هر جزء راüتعیین می‌كند.
 ورودی ها :
1.        سربرنامه تولید (MPS : Master Production Schedule)
2.        صورت حساب مواد (BOM : Bill Of Materials)
3.        پایگاه داده مالی (Inventory Database)
4.        زمانبندی مدیریتی (Lead Times)
 خروجی ها :

1. برنامه ریزی مواد مورد نیاز به صورت كامل مشخص می‌گردد كه ممكن است به تولید یا خرید آنها منجر شود.
2. تعیین اینكه چه چیزی را به چه اندازه و چه موقع سفارش دهیم. (یا تولید كنیم)
3. تعیین اولویت ها جهت برنامه ریزی موجودی ها ، ظرفیت مورد نیاز
 
نكته مهم : برنامه MRP عملیات پیش‌بینی ، ثبت سفارشات و... نیست بلكه قسمتی از مجموعه ساخت و تولید است


MRP در محیط ERP


Manufacturing Resource Planning یا MRPII  یك توسعه از MRP است كه برای  برنامه ریزی كل منابع مورد نیاز برای اجرای یك Business به كار می رود.

عملیات و محدوده كاری MRPII


پیش‌بینی (Forecasting)

قابلیت ثبت درخواست مشتری
3. برنامه ریزی تولید (Production Planning / master production scheduling)
4. ساختار تولید (Production Structure / Bill of material processor)
5. كنترل مالی (Inventory Control)
6. MRP
7. برنامه ریزی ظرفیت (Capacity Planning)
8. كنترل سطح كارخانه‌ای (Shop Floor Control)
9. برنامه خرید (Purchasing)
10. حسابداری (Accounting)
11. تحلیل مالی (Financial Analysis)

مزایا و معایب سیستمهای MRP

مزایا :
1.         تاكید و اهمیت بر روند و صورت حساب مواد (Bill Of Material)و مستقل بودن از درخواست .
2.        تاكید و اهمیت بر ساختار اطلاعاتی

تفاوت نرم افزار اطلاعات مدیریت MIS با سیستم erp

نرم افزار ERP تمام تلاش خود را بر بهبود فرایند های کسب و کار سازمان به صورت یکپارچه و با نگرش فرایندی بجای نگرش وظیف گرایی بکار می بندد.

بر همین اساس نرم افزار مدیریت برنامه ریزی منابع سازمان را می توان جدید‌ترین ابزار موجود و تکامل یافته سیستم‌های اطلاعات مدیریت دانست. مبنای عملکرد نرم افزار ERP فرآیندگرایی به جای وظیفه گرایی  و تبدیل نیاز های تامین کنندگان و مشتریان به داده‌‌های اطلاعاتی جهت بهبود بهبود تعامل با مشتریان و تامین کنندگان است .

مهم‌ترین تفاوت های بین نرم افزار ERP و MIS (سیستم اطلاعاتی مدیریت و برنامه ریزی منابع سازمان) می توان به موارد ذیل نام برد.

• نرم افزار ERP فرایند محور و فرایند گرا هستند به طوریکه پیاده سازی نرم افزار ERP بر اساس فرایند کسب و کار سازمان انجام می گردد اما نرم افزار MIS فرایند محور نیستند .
• نرم افزار ERP از یک پایگاه داده جهت پردازش اطلاعات خود استفاده می نماید . در صورتیکه نرم افزار MIS ممکن است از چندین پایگاه داده متناسب با نرم افزار های خود استفاده نماید .
• تکنولوژی ساخت و تولید نرم افزار ، در نرم افزار ERP یکسان است و یک محیط کاربری و صفحه Desktop یکسان دارد ولی در نرم افزار MIS به دلیل تعدد نرم افزار ها ، محیط و Desktop متفاوتی دارند و برای استفاده هر یک از آنها باید به نرم افزار ها ورود پیدا کرد .
• نرم افزار های ERP کلیه فعالیت های سازمان را اعم از مالی ، بازرگانی ، لجستیک و … را پوشش می دهند اما نرم افزار های MIS حول حوزه مالی فعالیت می نماید .

 

طرح ریزی استراتژیک اطلاعاتی , مهمترین عامل موفقیت سازمانها

طرح ریزی استراتژیک اطلاعاتی , مهمترین عامل موفقیت سازمانها

 

 

با شناخت فرصتها و امکاناتی که از IT ایجاد شده ، آن را به یک استراتژی شبیه کرده است تا یک فرمول و نسخه عملی . استراتژی جدید برای دسترسی متفاوت به آنچه آرمان یک سازمان تعریف می کند . IT یک شناخت وسیع از محیط اطراف را در ذهن ها ایجاد نموده و هرکس را ، در هر سطح و ایده بسوی خود جلب می کند .

سازمانها به این پدیده برای دسترسی به بازار بزرگتر ، ارائه خدمات بیشتر و بهتر ، جمع آوری و نگاه دقیق تر و زنده به نظریه ها و سلیقه ها ، انجام راحت تر و سریعتر کارها ، ارزانتر کردن هزینه خدمات و عملیات ، کنترل دقیقتر و دسترسی سریعتر به منابع داخل و بیرون سازمان و ارتباطات سریعتر و ارزانتر نگاه می کنند . حال ، آنچه در تعریف IT بچشم می خورد ? که در سایر فن آوری ها تا این حد مدنظر نبوده ? مفید بودن این کاربردها از طریق تعریف و ترسیم یک استراتژی درازمدت و منطقی در اداره امور سازمان و خدمات و ارتباطات است . شناخت هرچه دقیق تر و کاملتر از IT برای مدیران و کارشناسان سازمان ها ، آنان را در تنظیم و طراحی یک استراتژی علمی تر با نگرش IT کمک شایانی می کند .

● IT یک سری مفاهیم و فکر است

صرف نظر از بعد استراتژیک در IT ، و ابزار و اسباب کار از سوی دیگر ، IT شبیه یک فکر و اندیشه برای انجام بهینه و موثرتر کارهاست . از آنجا که IT تنها در قالب بسته نرم افزاری یا سخت افزاری و یا ترکیب آنها قابل تعریف و کاربری نیست ، لزوم ایجاد فکر و اندیشه قوی و جامع برای ترکیب ابزارها برای اجرای اهداف و عملیات و ارتباطات نیز یکی دیگر از ابعاد گسترده و شگفت انگیز IT است . با این تعبیر ، ابزار و اسباب نرم افزاری و سخت افزاری در IT بیشتر شبیه مواد خامی می مانند که مطابق نیاز ، با هم ترکیب شده و کار خاصی را انجام می دهند .

در سازمانها ، بایستی یک استراتژی برای استفاده از IT وجود داشته باشد و پس ار آن ، فکر و اندیشه جهت ترکیب و بکارگیری ابزار IT بکارگرفته شود ، و در انتها به مرحله اجرایی و استفاده از IT رسید . با این توضیحات ، ابزار مشابه در سازمانهای حتی مشابه می تواند کاربرد متفاوتی داشته باشد.

● IT یک سری ابزار است

به هر آنچه موجب جمع آوری ، گردش ، پردازش و انتقال اطلاعات و پیامها بدون محدودیتهای مکانی و زمانی باشد IT گفته می شود . رایانها ، شبکه های رایانه ای ، انواع نرم افزارها و .... همه در حوزه IT جای می گیرند . سازمانها نیز استفاده از IT را سالها تجربه کرده اند ، اما آنچه تا کنون در سازمانها مطرح بوده ، طبق تعاریف جدید از IT ، نمی توانست کاربرد موثر و شایسته این پدیده عظیم را پاسخگو باشد . شاید موفق ترین سازمانها در استفاده از سخت افزار و نرم افزارهای رایانه ای و ارتباطات ، بدون استراتژی و اندیشه استفاده از IT ، کمترین بهره را از آن برده اند .

طبیعی است که ترکیب استراتژی ، فکر و اندیشه ، تجهیزات و ابزار ، همگی می توانند براساس یک طرح اجرایی کامل و گویا ، مزایا و فرصتهای جدید و قابل توجهی را برای سازمانها ایجاد کنند.

● IT نوآوری است

چنانچه سازمانها حلقه های مفاهیم و گامهای فن آوری اطلاعات را منهای نوآوری بکار گیرند ، به طور یقین پس از مدتی کوتاه با شکست روبرو شده و از صحنه مقایسه یا رقابت خارج می شوند . برای زنده و پویا نگه داشتن کاربرد IT ، نوآوری ، شاه کلید توسعه و تحول آن محسوب می شود و در نتیجه ، موجب رشد سازمانها و بشر می گردد .

● IT همرا با انسان است

انسانها دارای دو نقش طراحی و اجرای پروژه های فن آوری اطلاعات ( کارگزار ) و جذب وبکارگیری روشها و ابزار جدید برای انجام کارها ( کاربر ) دارند . مهارت ، دانش ، و تجربه هر کدام در جای خود تاثیر تعیین کننده در موفقیت استفاده از فن آوری اطلاعات دارد .

نقش کاربران بیش از کارگزارن است و تاثیر بیشتری در موفقیت یا عدم موفقیت دارند . این حوزه تحت عنوان مدیریت منابع انسانی و تغییر ، یا آموزش و تغییر ، یا مدیریت تغییر و امثال اینها در موفقیت کاربردهای فن آوری اطلاعات مورد نظر صاحبان فن نقش داشته و به عنوان یکی از مهمترین جنبه ها در پیاده سازی IT مطرح و راه حلهایی برای آن پیشنهاد می شود .

بنابراین باید اذعان داشت که امروزه اولین مرحله از فرایند توسعه فراگیرتکنولوژی اطلاعات (IT) در سازمانها ( بویژه سازمانهای فعال در حوزه های مختلف صنعت و تجارت ) توسعه یک طرح فناوری اطلاعات (IT Master Plan) می باشد. طبیعی است تدوین طرح فناوری اطلاعاتی می بایست با پیاده سازی و استقرار آن پی گیری گردد.

قبل از اینکه به چگونگی توسعه طرح فناوری اطلاعات و متدلوژی انجام آن بپردازیم ، بایستی به این سوال پاسخ داد که چرا داشتن یک طرح فناوری اطلاعات برای هر سازمان از اهمیت وافری برخوردار است؟

هم چنین مقدمه حاضر تلاش می نماید تا نظر کلیه افراد فعال در صنعت و تجارت و ..... را به موضوعات مرتبط با مدیریت سازمان در فرایند تهیه و تدوین یک طرح فناوری اطلاعات جلب نماید. موضوعات فوق الذکر پیش فرض انکارناپذیر توسعه طرح فناوری اطلاعات در هر سازمان تلقی می گردد.

طرح فناوری اطلاعات یا IT Master Plan ، مهمترین ماموریت هایی را که سازمان انجام میدهد ، علت و چگونگی انجام آن موارد و مسیر حرکت آتی سازمان را مدنظر قرار می دهد .

هدف از طرح فناوری اطلاعات ، تحصیل یک درک کامل از کارکردهای سازمان و نقشه های آتی آن می باشد .

سوالات اساسی عبارتند از:

ـ نقش و فعالیت اصلی سازمان در حوزه صنعت و یا تجارت چیست ؟

ـ الان در چه مختصاتی قرار داریم ؟

ـ در آینده میخواهیم در کجا و چه مختصاتی باشیم؟

ـ چگونه میخواهیم به آنجا برسیم؟

برنامه ریزی استراتژیک در کل به دو بخش تفکیک می گردد:

۱) برنامه استراتژی کلان سازمان (Business Strtegy plan)

۲) برنامه استراتژی اطلاعاتی سازمان (Information Strategy Plan) یا همان طرح فناوری اطلاعات

برنامه استراتژی کلان سازمان فرایندی است که در طی آن سازمان میتواند تصمیماتی در ارتباط با سمت و سوی کسب کار حرفه ای خویش اتخاذ نماید.

برنامه استراتژی کلان سازمان تصویر روشنی از اهداف و سیاستهای کلان سازمان را منعکس می نماید.

طرح فناوری اطلاعات عمدتا توسعه سیستم های اطلاعاتی سازمان را در مرکز توجهات قرار میدهد. در واقع اطلاعاتی که سازمان تولید و یا دریافت می کند، مکانیزمها و سیستمهایی که در این ارتباط مورد استفاده قرار می دهد، داده های خام پایه، اطلاعاتی که مورد تجزیه و تحلیل و یا پردازش قرار گرفته و برای تصمیم گیری مورد استفاده قرار می گیرند، سیستم ها و تکنولوژی های رایانه ای که اطلاعات را پردازش و یا ایجاد می نمایند و ... در درجه اول اهمیت قرار می گیرند.

همچنین طرح فناوری اطلاعات تلاش می کند که ارتباط و همبستگی سیستم های مورد اشاره را با فضای عمومی کسب و کار و اهداف و سیاستهای کلی سازمان، مورد آزمون مجدد قرار گیرد.

امروزه سازمانها بطور معمول در شرایطی قرار گرفته اند که بخش قابل توجه و رو به رشدی از منابع خود را مصروف بخش IT می نمایند. بنابراین ضروری است اختصاص منابع و هزینه های فوق الذکر بصورتی برنامه ریزی شده و دقیق انجام پذیرد بطوریکه بتواند نیازهای سازمان را تامین نماید.

داشتن یک طرح فناوری اطلاعات میتواند این اطمینان را ایجاد نماید که سازمان بیشترین دستاوردها را از سرمایه گذاری خویش کسب نماید.

رویکرد مناسب برای سرمایه گذاری در حوزه IT در طرح فناوری اطلاعات منعکس می گردد. برای مثال یک سازمان میتواند در استقرار سیستم کلان IT بعنوان یک پیشرو و یا Leading Edge در کشور عمل نماید و یا میتواند رویکرد متعادل تری را اتخاذ نماید . رویکردی که در آن سازمان منتظر می ماند تا سیستم IT مورد نظر در سطح جامعه و یا کشور بصورت عرف درآید. رویکردی که در آن هدف استقرار یک سیستم IT معمول و متعارف مدنظر قرار میگیرد.

● یکپارچه سازی طرح فناوری اطلاعاتی با برنامه استراتژیک کلان سازمان

اگر طرح فناوری اطلاعات مبتنی بر استراتژی سازمان باشد، مدیریت سازمان درک و برداشت عالیتری از پتانسیل سیستم های IT خواهد داشت.

از دیگر سو پیوند این دو استراتژی به متولیان IT کمک خواهد نمود تا درک و برداشت خود از نیازهای سازمان را بهبود ببخشند. بدین طریق پتانسیل سیستم های IT برای پشتیبانی نیازهای سازمان بهبود خواهد یافت.

همچنین طرح فناوری اطلاعات نیازمند یکپارچگی (Integration) با سایر جنبه های استراتژی سازمان می باشد:

برای مثال اگر سازمان در حال توسعه یک حوزه جدید کاری بوده و یا قصد بهبود ساختار تشکیلاتی و مدیریتی خود را دارد ، در اینصورت سیستم های اطلاعاتی میتواند این تغییر و تحولات را پشتیباتی نموده و یا حداقل امکانات تحقق بهینه آنها را فراهم سازد .

با یکپارچگی طرح فناوری اطلاعات با برنامه استراتژی کلان سازمان میتوان به سوالاتی از این دست پاسخ داد:

ـ آیا تکنولوژی اطلاعات (IT) در حد کفایت ، فعالیت های عمده سازمان را پشتیبانی می نماید؟

ـ آیا میتوانیم هزینه فرایندهای پایه ای را کاهش داده و یا خدمات را با کیفیت بالاتری ارائه نمائیم؟

ـ آیا تکنولوژی اطلاعات (IT) میتواند در راستای مشتری مداری و استحکام ارتباطات با مشتریان نقش بیشتری بعهده بگیرد؟

ـ آیا تکنولوژی اطلاعات (IT) میتواند در زمینه رضایت حرفه ای کارکنان و انگیزش بیشتر آنها موثر باشد؟

ـ آیا میتوان محصولات و خدمات جدیدتر را طرح ریزی و تولید نمود؟

ـ آیا تکنولوژی اطلاعات ( IT) میتواند مدیریت را در تعریف بازارهای جدید و نفوذ بیشتر در بازارهای کنونی یاری دهد؟

چگونه میتوان اطلاعات و دانش فنی سازمان را بمثابه یکی از منابع مهم سازمان تلقی و مدیریت نمود؟

وضعیت و مشکلات موجود سازمان چیست ؟

آیا می توان وضعیت موجود سازمان را با توجه به محدودیت ها و امکانات تکنیکی موجود ، بهبود بخشید ؟

چه تکنولوژی های نویی در افق دید قرار دارند؟ و در آینده چگونه آنها میتوانند بکارگرفته شوند تا پاسخگوی نیازهای در حال تغییر و گسترش صنعت و تجارت سازمان باشند؟

پیامدهای نبود طرح فناوری اطلاعاتی

سرمایه گذاریها ، اختصاص منابع و تصمیمات اتخاذ شده در حوزه تکنولوژی اطلاعات (IT) بایستی در قالب یک برنامه مدون هماهنگ و تنظیم گردد.

اگر اشخاص و یا واحدهای سازمانی بصورت پراکنده نسبت به اتخاذ تصمیمات IT اقدام نمایند ، نتیجه آن از هم گسیختگی و ناهماهنگی عملیات و راه حل های IT سازمان خواهد بود. این روند نحوه به اشتراک گذاری اطلاعات و جریان یکسویه اطلاعات به سمت مدیریت بالاتر سازمان را بشدت متاثر و روند توسعه IT را خدشه دار خواهد نمود .

● مزایای توسعه طرح فناوری اطلاعاتی

یک طرح فناوری اطلاعاتی سازمان را در زمینه های زیر یاری می دهد:

۱-چگونه سیستمهای IT موجود فعالیتهای اصلی و عمده سازمان را پشتیبانی می نمایند؟

۲-توانمندیهای موجود در زمینه پشتیبانی و آموزش IT در چه سطحی از توسعه یافتگی قرار دارند؟

۳- نیازهای اطلاعاتی مشتریان و ... چیست و چگونه با آنها برخورد می شود؟

۴-سیاست سازمان در قبال تغییر و تحول در عرصه تکنولوژی اطلاعات چیست؟

۵- اهداف کوتاه مدت ، میان مدت و بلندمدت تکنولوژی اطلاعات کدامند؟

برمبنای یافته های فوق الذکر میتوان چهارچوبی برای عملیات لازم جهت پر کردن شکاف بین وضعیت موجود و وضعیت مطلوب ترسیم نمود ، و فرهنگ ارزشمند مبتنی بر نگرش استراتژیک را بسط و ترویج داد که در قالب آن ، برنامه ریزی IT فعالیتی هدفمند و مستمر و همپیوند با استراتژی کلان سازمان کارفرما تلقی می گردد.

بنابراین طرح فناوری اطلاعاتی به مدیریت سازمان نشان خواهد داد که چگونه میتواند از تکنولوژی اطلاعات بهره های حرفه ای و سازمانی کسب نماید و آن را بعنوان اهرمی برای ارتقاء بهره وری ، مورد استفاده قرار دهد.

همچنین طرح فناوری اطلاعات میتواند چهارچوبی مطمئن برای توجیه سرمایه گذاری در حوزه تکنولوژی اطلاعات (IT ) ایجاد نماید.

تحقق کامل دستاوردها و منافع طرح فناوری اطلاعاتی ( IT Master Plan ) ، مستلزم درک روشن سازمان از نیازمندیهای مراحل و گامهای اولیه برای توسعه برنامه فوق الذکر می باشد و همچنین مستلزم عزم و تعهدات بلندمدت و مستمر به الزامات آن در آینده می باشد .

الزامات و نیازمندیهای یک طرح فناوری اطلاعاتی موفق را میتوان در موارد ذیل خلاصه نمود:

۱-حمایت و درگیری مستمر مدیریت ارشد سازمان

۲- اختصاص منابع کافی

۳- تهیه و تدوین برنامه استراتژیک اطلاعاتی شروع راه است و بایستی در مقاطع لازم بهبود یافته و بروز گردد.

برنامه های استراتژیک معمولا در قفسه ها متوقف می گردند! استقرار و پیاده سازی آنها نیازمند منابع ، زیرساخت و طرحهای تشویقی و ... می باشد

تحقق کامل دستاوردها و منافع تهیه طرح فناوری اطلاعات ( IT Master Plan ) مستلزم درک روشن سازمان از نیازمندیهای مراحل و گامهای اولیه برای توسعه برنامه فوق الذکر و همچنین مستلزم عزم و تعهدات بلندمدت و مستمر به الزامات آن در آینده می باشد.

منبع : پایگاه اطلاع ‌رسانی مدیران ایران

 

مدیريت ITIL

ITIL چیست ؟

چارچوب ITIL چارچوبی فرآیندگراست و در دل 5 فرآیند اصلی خود، زیر فرآیندهایی نیز تعریف نموده که برای هریک اصول و راهنماییهایی ارائه می نماید؛ سازمانها در صورت رعایت این نکات ثمره آن را در نحوه سرویس دهی و رضایت مشتری خواهند دید و منافع بسیار زیادی بدست خواهند آورد

دوره مدیريت ITIL بهترين چارچوب مرجع و بین المللی در خصوص مدیريت خدمات فناوری اطلاعات در دنیا می باشد.

ITIL برگرفته از عبارت) ” Information Technology Infrastructure Library ” کتابخانه زيرساخت فناوري اطلاعات) است. ITIL V3 متشکل از پنج فاز اصلي است. در اين پنج فاز که در برگيرنده 27 فرآيند مي‏باشد، سعي در ارائه راهکاري براي مديريت چرخه عمر خدمات فناوري اطلاعات شده است. ITIL چارچوبي قابل بومي‏سازي، از برترين تجارب است که توسط آژانس مركزي كامپيوتر و مخابرات انگلستان(CCTA) به منظور پاسخگويي به نيازهاي روزافزون وابسته به فناوري اطلاعات و ارتباطات جهت دستيابي به اهداف كسب‏ وكار، ايجاد شده است. ITIL  دستور العمل های پایدار، جا افتاده و مورد آزمایش قرار گرفته در زمان های مختلف را ارائه می دهد که برای انواع سازمان های خدماتی قابل استفاده است. ITIL  می تواند در بخش های خصوصی و عمومی، داخلی و خارجی و محیط های کوچک و بزرگ با هر تکنولوژی مورد استفاده قرار گیرد.

 

اهداف دوره مدیريت ITIL

مدیریت-آی-تی-آی-ال

آشنایی با اصول و قواعد کلیدی مدیریت خدمات IT

آشنایی با  مزایای پیاده سازی ITIL در سازمان

 آشنایی با فرآیندهای مدیریت خدمات و نقشه چرخه عمر خدمات

 آشنایی با مفاهیم و تعاریف کلیدی مرتیط با چرخه عمر خدمات

 آشنایی با فعالیت ها و نقش های مرتبط با چرخه عمر خدمات

 آشنایی با روابط هر یک از اجزا چرخه عمر خدمات و نقشه دیگر اجزا

 آشنایی با فاکتور هایی که بر کارایی چرخه عمر خدمات اثر می گذارند

 

مخاطبین دوره مدیريت ITIL

مدیران ،کارشناسان و مشاوران IT

واحد های فناوری اطلاعات و ارتباطات و سیستم ها در سازمان ها

 شرکت های مشاوره و مجری پروژه های فناوری اطلاعات و ارتباطات

 بانک ها و موسسات مالی و اعتباری

 شرکت های تجارت الکترونیک

 شرکت های نرم افزار و سخت افزار و شبکه

 

مستندی درباره سیستم های توصیه گر

مقدمه ای بر سامانه های توصیه گر (Recommender Systems)

شاید تا بحال برای شما این سوال پیش آمده باشد که شرکت گوگل با چه الگوریتمی تبلیغات هوشمند را به کاربران نمایش می دهد ؟  و یا سایتهای تجارت الکترونیک با چه روشی بخش افرادی که این محصول را خریده اند، این محصولات را نیز سفارش داده اند را مدیریت می کنند و یا فیس بوک چگونه هنگام آپلود عکس ها و برچسب زنی آنها توسط ما، نام درست دوستان را به ما پیشنهاد می دهد ؟

پاسخ تمام این سوالات ، استفاده این سایتها از سامانه های توصیه گر است که با رشد روزافزون اطلاعات در دنیای حاضر و نیز افزایش چشمگیر کاربران آنلاین، تحویل اطلاعات درست و مناسب به آنها اهمیتی حیاتی برای این شرکتها یافته است که این امر خود منجر به افزایش تحقیقات در حوزه الگوریتم های توصیه گر شده است .

شرکتها با ساخت سامانه های هوشمندی که رفتار گذشته کاربر و نیز رفتار کاربران مشابه  را بررسی می کند، پیشنهادات و توصیه های مناسب و مورد توجه کاربر را به او ارائه می دهند . مواردی از قبیل فرصتهای شغلی مناسب کاربر ، فیلمهای مورد علاقه کاربر، ویدئوهای پیشنهادی، دوستان فیس بوکی که احتمالاً آنها را می شناسید ، افرادی که این محصول را خریده اند،‌این محصولات را نیز خریده اند و ….. از جمله موارد پیشنهادی به کاربران می تواند باشد.

سامانه های توصیه گر چه هستند ؟

سامانه های توصیه گر، الگوریتم های نسبتاً ساده ای هستند که مناسب ترین و دقیق ترین پیشنهادات را  با بررسی و کاوش اطلاعات مرتبط با کاربران از بانک اطلاعاتی مربوطه، به کاربر ارائه می کنند. این سامانه ها، با بررسی انتخاب های کاربران در گذشته ، الگوهایی را در داده ها پیدا می کنند که با توجه به آن الگوهای رفتاری ، برای هر کاربر توصیه مناسب را نمایش می دهند.

تعاریف و اصطلاحات عمده

لازم است برای درک مفهوم سیستم توصیه‌گر، مفاهیم چهارگانه و ابتدایی زیر را بررسی کنیم.

• در سیستم‌های توصیه گر به کاربری که توصیه جاری در سیستم، برای وی در حال پردازش و آماده شدن است، کاربر فعال یا کاربر هدف می‌گویند.
• الگوریتم‌های به کار رفته در این سیستم‌ها، از ماتریسی به نام ماتریس رتبه‌ها استفاده می‌کنند؛ اصطلاحات رایج برای این ماتریس Rating Database و Preference Database نیز هستند.
• از فعل مصرف کردن در سیستم‌های توصیه‌گر، زمانی استفاده می‌کنند که کاربر توصیه ارائه شده را می‌پذیرد. به عبارتی وقتی کاربری پیشنهادی را که توسط سیستم به وی شده می‌پذیرد، می‌گوییم کاربر آن پیشنهاد را مصرف کرده، این پذیرش می‌تواند به شکل‌های مختلفی باشد، مثلاً کاربر، کتاب پیشنهادی را می‌خرد، سایت پیشنهادی را مرور می‌کند و یا به شرکت خدماتی ای که به او پیشنهاد شده مراجعه می‌کند. ساختار ماتریس رتبه‌ها بدین گونه‌است که در آن، هر سطر ماتریس نمایانگر یک کاربر و هر ستون آن معرف کالایی (شئای) خاص است.

حال با مفهوم تابع سودمندی آشنا خواهیم شد که قصد داریم به کمک آن یک مدل کلی ریاضی از سیستم‌های توصیه‌گر را نیز ارائه دهیم. در واقع یک سیستم توصیه‌گر را می‌توان با این نگاشت همسان دانست و مدل کرد: u : C ∗ S − > R {\displaystyle u:C*S->R}

فرض کنید C مجموعه تمامی کاربران و S مجموعه اقلام در دسترس باشند. تابعی را که میزان مفید و متناسب بودن کالای S برای کاربر C را محاسبه می‌کند با u نشان می‌دهیم، که در آن R مجموعه‌ای است کاملاً مرتب(براساس میزان اهمیت) . هرکدام از عناصر S را می‌توان با مجموعه‌ای از خصوصیات، مشخص کرد. برای مثال، محصولی مثل فیلم را می‌توان با مشخصه‌هایی چون عنوان فیلم، کارگردان، طول زمانی فیلم، تاریخ تولید و ... ثبت کرد. همچنین عناصر مجموعه C را نیز می‌توان بر اساس ویژگی‌های مثل سن، جنسیت و ... ثبت کرد. (باید توجه داشت که u روی تمام فضای مجموعه آغازین S×C تعریف شده نیست؛ از این رو باید برون‌یابی شود.)

انواع سامانه‌های توصیه‌گر

سامانه‌های توصیه‌گر به طور کلی به سه دسته تقسیم می‌شوند؛ در رایج‌ترین تقسیم‌بندی، آنها را به سه گروه ۱.محتوا محور ۲.دانش محور و ۳.صافی سازی تجمعی، تقسیم می‌کنند، که البته گونه چهارمی تحت عنوان Hybrid RS هم برای آنها قائل می‌شوند.

یک رویکرد به سیستم‌های توصیه‌گر، استفاده از الگوریتم‌های CF یا صافی سازی تجمعی است. در این رویکرد به جای استفاده از محتوای (Content) اقلام، از نظرات و رتبه‌بندی‌های انجام شده توسط کاربران برای ارائه پیشنهاد، استفاده می‌شود. مشکل اصلی استفاده از این رویکرد، مشکل شروع سرد (Cold Start problem) ^[۲] میباشد که برای کاربران جدید بروز می کند که در سیستم ثبت نام می کنند و سیستم هیچ اطلاعاتی از نظرات یا علایق کاربر ندارد (New User problem). در چنین شرایطی، سیستم ها معمولا از یادگیری فعال (Active Learning) ^[۳] یا استفاده از ویژگی های شخصیتی کاربر ^[۴]، برای حل مشکل استفاده می کنند.

در روش محتوا محور، اقلام پیشنهادی، به این دلیل که با اقلامی که کاربر فعال (کاربری که قرار است به او توصیه کنیم) نسبت به آنها ابراز علاقه کرده‌است شباهت‌هایی دارند، به کاربر توصیه می‌شوند ولی در CF، لیست اقلام پیشنهادی، بر اساس این اصل که، کاربرانی، مشابه کاربر فعال، از آنها رضایت داشته‌اند تهیه می‌شود. از این رو واضح است که در روش محتوامحور، تمرکز بر روی یافتن شباهت بین اقلام بوده، در حالی که در CF، تمرکز روی یافتن شباهت بین کاربران است؛ بدین ترتیب که پیشنهادات در CF، بر اساس تشابه رفتاری کاربرفعال با کاربران دیگر صورت می‌گیرد و نه بر اساس تشابه ویژگی کالاهای پیشنهادی با ویژگی‌های کالاهای مورد علاقه وی (کاربر فعال). رویکرد محتوا محور یکی از روشهای مؤثر برای حلی نوعی از مشکل شروع سرد میباشد که برای کالا های (آیتم های) جدید رخ می دهد (New Item problem) ^[۵] که به تازگی به لیست سیستم اضافه شده اند و هیچ کاربری در مورد آنها نظری نداده است. در چنین حالتی رویکرد صافی سازی تجمعی نمی تواند این کالا ها را به کاربران توصیه کند.

اما گونة سوم این سیستم‌ها را با نام سیستم‌های دانش محور می‌شناسند.این سیستم‌ها براساس ادراکی که از نیازهای مشتری و ویژگی‌های کالاها پیدا کرده‌اند، توصیه‌هایی را ارائه می‌دهند. به عبارتی در این گونه از سیستم‌های توصیه‌گر مواد اولیه مورد استفاده برای تولید لیستی از پیشنهادها، دانش سیستم در مورد مشتری و کالا است. سیستم‌های دانش محور از متدهای مختلفی که برای تحلیل دانش، قابل استفاده هستند بهره می‌برند که متدهای رایج در الگوریتم‌های ژنتیک، فازی، شبکه‌های عصبی و ... از جمله آنهاست. همچنین، در این گونه سیستم‌ها از درخت‌های تصمیم، استدلال نمونه‌محور و ... نیز می‌توان استفاده کرد. یکی از رایج‌ترین متدهای تحلیل دانش درسیستم‌های توصیه‌گر دانش محور ،CBR یا روش استدلال نمونه‌محور است.

گونه چهارم سیستم‌های ترکیبی هستند. طراحان این نوع سیستم‌ها دو یا چند گونه از انواع سه‌گانه مذکور را غالباً به دو منظور با هم ترکیب می‌کنند؛ ۱- افزایش عملکرد سیستم ۲- کاهش اثر نقاط ضعفی که آن سیستم‌ها وقتی به تنهایی به کار گرفته شوند، دارند. از میان سه روش موجود (CF و CB و KB)، غالباً روش CF یک پای ثابت این ترکیبات است.

نقش فناوری اطلاعات در توسعه صنعت گردشگری

نقش فناوری اطلاعات در توسعه صنعت گردشگری

 

دنیای امروز به شکل گریزناپذیری تبدیل به دهکده ای جهانی با ارتباط گسترده و عمیق شده است.اطلاعات وفناوری استفاده از آن امروزه به شکل به عنوان یکی از کلیدهای اصلی در توسعه کشورها مخصوصا کشورهای جهان سوم مطرح گردیده است.
از سوی دیگر توریسم نیز به فراخور گذشت زمان امروزه به عنوان صنعتی درآمدزا و نجات دهنده برای کشورهای مختلف در آمده است.به شکلی که درآمدهای حاصل از آن در برخی کشورها چندین برابر درآمدهای سرشار نفتی کشورهای دیگر است.
 
 لزوم توجه به توریسم و استفاده از فناوری های نوین در جهت گسترش آن و استفاده کردن از مزایای بیشمار اقتصادی آن برای کشورها تحقیق و تتبع پیرامون رابطه بین گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات و توسعه توریسم را ضروری ساخته است.
در عصر حاضر دگرگونی ژرف تکنولوژیکی، مکانیسم‏ها و شرایط و در نتیجه بحث های تکنیکی و فنی به سوی پیچیدگی، تنوع و ظرافت بیشتری گرایش یافته است.
در این میان دگرگونی‏های اقتصادی مهم حاصله در برگیرنده شماری از روابط تولید پیچیده، فراگیر و روابط مبادلاتی می باشد که در امر جهانی شدن روندی رو به گسترش دارد بر این مبنا گردشگری نیز که در رویکردی خاص در هزاره سوم مورد توجه می باشد؛ تحولاتی را پذیرا شده که به فراگیر شدن آن منتهی گردیده است.
 
  گردشگری در رابطه با بسترهای تکنولوژیکی بحث شده و بسترهای اقتصادی حاصل از جهانی شدن، اصلی مستحکم در سیاست های اقتصادی در هزاره سوم محسوب می شود.
تحولات حاصل از مباحث فوق در رابطه با گردشگری در دوسویه تاثیر گذاری از یک سو به شکل گیری گردشگری الکترونیکی منتهی گردیده و از دیگر سو شکل گیری گردشگری مجازی را سبب شده است و با رشد سریع تکنولوژی اطلاع رسانی در چارچوب نظام مبادله الکترونیکی و سرعت بخشیدن به امر بازاریابی و مسافرت، کاهش هزینه ها و دستیابی به بازارهای جدید را در زمینه گردشگری فراهم آورده است.
به عنوان مثال می توان به نقش اینترنت در زمینه ارتباطات گردشگری، اطلاع رسانی به گردشگران و آگاهی یافتن از وضعیت مقاصد گردشگری و از دیگر سو از وضعیت بازار گردشگری اشاره کرد. گردشگری الکترونیکی حاصل این هم تنیدگی و تغییرات حاصل از آن می باشد، براین مبنا می توان گردشگری الکترونیکی را به صورت زیر تعریف نمود:
« گردشگری الکترونیکی، بکار گیری تکنولوژی های جدید بخصوص تکنولوژیهای اطلاعات و ارتباطات ICT   در دو بعد عرضه و تقاضای گردشگری می باشد که در آن علاوه برعرضه خدمات موردنیاز  گردشگران ،زمینه های بازاریابی ودورنمایی گردشگری مقاصد فراهم می باشد».
از این رو گردشگران برای آگاهی از مقاصد گردشگری و وضعیت آنها در بعد تقاضا از تکنولوژی های اطلاعاتی و ارتباطی استفاده نموده و در چارچوب انگیزه های خود به انتخاب مقاصد اقدام می نمایند.
  در این میان آژانس های مسافرتی با استفاده از اینترنت در عرصه طرح های تخصصی گردشگری و در چارچوب شناخت زمان تعطیلات به همراه پاسخگویی به نیازهای گردشگران مبادرت به بازاریابی گردشگری در مقاصد مختلف نمودند.
بطور کلی استفاده از تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات و گسترش آن در زمینه عرضه و تقاضای گردشگری سبب آن شد که گردشگران قبل از سفر به ارزیابی و بررسی وضعیت مقاصد بپردازند و تجربه ای مجازی را در چارچوب دورنمایی گردشگر در ذهن خود شکل دهد. علاوه برآن این امر زمینه های دموکراتیک شدن امر انتخاب مقاصد را برای سفر فراهم آورده که بر بستری از لیبرالیسم حاصل از جهانی شدن تسهیل شده است.
این خود نشان از گذار به انعطاف پذیری ارائه محصول گردشگری در رابطه به عرضه دارد که به گونه‏ای متبلور کننده تولید بهنگام بر آمده از شیوه تولید پسافوردیسم می باشد.به عبارتی دیگر محصول گردشگری در یک تنوع خاص در برگیرنده پاسخگویی به تقاضای شخصی و متکثر گردشگران بوده و گردشگران را قادر می سازد در راستای انگیزه های شخصی و تمایلات خود به انتخاب مقاصد گردشگری برای سفر بپردازند.
 
  از دیگر تغییرات حاصل از گردشگری الکترونیکی در زمینه عرضه محصول گردشگری، شکل گیری سازمان های مدیریت مقاصد(DMO) می باشد.این سازمان ها در زمینه گردشگری با ارائه انواع خدمات الکترونیکی ، امکان جستجو و برنامه ریزی سفر را برای گردشگران فراهم می آورند.
وظایف این سازمان ها در برگیرنده، مدیریت منابع گردشگری ، برنامه ریزی برای فعالیت های گردشگری، تبلیغ و بازاریابی، آموزش کارکنان و عرضه خدمات مورد نیاز گردشگران می باشد.
این سازمان ها در واقعه لایه میانی را در گردشگری الکترونیکی مابین عرضه و تقاضا شکل می دهنداز یک سو در زمینه عرضه روند تقاضا در بازار گردشگری در جهان و مناطق مختلف و جهت گیری تقاضا را برای مقاصد فراهم می آورند و از دیگر سو با کسب اطلاعات لازم از مقاصد،آن اطلاعات را در اختیار گردشگران قرار می دهند.
 
  باید گفت نظر به ماهیت گردشگری، کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات میتواند در بهبود کارآیی تحویل خدمات و معاملات و همچنین پیش بینی فرصت جهت میسر ساختن دستیابی دامنه گسترده و متنوعی از تجارب در زمینه های گوناگون گردشگری بسیار مفید واقع گردد.
در عرصه جهانی توسعه ICTتاثیرعمیقی بربخش گردشگری و مسافرت داشته است و این مهم همچنان در حال تغییر دادن ساختار و فرآیند های آن میباشد.
 
  تاریخچه کاربرد فناوری اطلاعات در صنعت گردشگری از زمانی که حمل و نقل هوایی گسترش یافت فناوری های نوین ارتباطی نیز شکل گرفتند.سابقه فعالیت بازارهای الکترونیکه به دهه ۱۹۶۰ بر می گردد.زمانی که شرکت های هواپیمایی آمریکایی سیستم های نگهداری جا را با هدف اعمال کنترل های ترافیکی مرتبط با مسافران مورد استفاده قرار دارندبدین ترتیب سیستم های کامپیوتری برای ذخیره جا در صنعت هواپیمایی سبب تحولات گسترده و تعیین کننده در عرصه فعالیت های گردشگری شد.
در ایران نیز با پیشرفت صنعت هواپیمایی و با تاسیس هواپیمایی ملی ایران(هما) تاثیر فناوری های نوین در صنعت گردشگری نمود پیدا کرد.
 

گردشگری مجازی
گردشگری مجازی (e-tourism) مقوله جالبی است که حداکثر دو دهه از پدید آمدن آن نمی گذرد. گردشگری مجازی ، حضور در سرزمین دیجیتالی وب ، و مشاهده داده های صوتی ، متنی و تصویری از دنیای فیزیکی پیرامون ما است . دور دنیا که در نوشته ژول ورن ، نویسیده شهیر فرانسوی ، در هشتاد روز امکان پذیر شد ، امروز با ابر متن های اینترنتی ، با یک کلیک امکان پذیر است. دور دنیا با یک کلیک ، آرزویی بود که امروزه از مرحله آرزو به حقیقتی غیر قابل انکار مبدل شده است . 
  بااستفاده از سایت های کاخ موزه ها، اماکن باستانی جهان می توان به دنیایی اطلاعات متنی و تصویری از نمادهای تاریخ باستان دست یافت. برخی از پایگاه های دولتی در اینترنت ، امروزه سیستم های دوربین شهری خود را به سرزمین دیجیتال نیز پیوندداده اند. بااین دوربین ها می توانید شهرهای مختلف را به صورت زنده مشاهده کرده و حتی از ان ها عکس یادگاری بگیریدخیلی از علاقمندان به بازدید از موزه های بزرگ جهان ، از هرمیتاژ مسکو تا لوور پاریس ، از تارنماهای اینترنتی ان ها برای مشاهده اطلاعات استفاده می کنند. حتی ، رزرو بلیط هواپیما ، هتل ، مسابقات بین المللی ورزشی و جشنواره های فرهنگی هنری جهانی ، امروز با رفتارهای سازمانی الکترونیکی همراه شده است . فناوری اطلاعات و ارتباطات(ICT) یکی از عناصر اساسی محیط بیرونی در صنعت گردشگری است که توسعه آن در سال‌های اخیر باعث نوآوری‌هایی در این صنعت شده است.واژه گردشگری الکترونیکی (E-Tourism) به معنای کاربرد کسب و کار الکترونیکی(E-Business) در مسافرت و گردشگری است و ۳ مجموعه متمایز مدیریت کسب و کار، نظام‌های اطلاعاتی و مدیریت و گردشگری را شامل می‌شود.
 
  کاربرد ICT در گردشگری را می‌توان به سه حوزه شبکه‌های داخلی (Internet)، شبکه‌های خارجی(Extranet) و اینترنت تفکیک کرد. کاربرد ICT در شبکه‌های داخلی صنایع گردشگری موجب افزایش کارایی و اثر بخشی می‌شود و در بخش‌های مختلف شرکت‌ها بکار می‌رود. از سوی دیگر، کاربرد ICT   در شبکه‌های داخلی و اینترنت موجب همبستگی قوی بین فعالیت‌های متفاوت واحدهای فعال در گردشگری شده است، به گونه‌ای که کاربرد ابزارهای ICT   به شکل( CRS)نظام ذخیره جا، (GDS) نظام توزیع جهانی و DMS (مدیریت مقصد) در صنایع حمل و نقل هوایی و هتل‌ها و خدمات مسافرتی از توسعه فراوانی برخوردار است.
ابزار ICT منجر به تغییر روند گردشگری و ایجاد سازوکارهای جدید راهبردی و مدیریتی در این صنعت شده است.از جمله مهمترین استفاده‌های ICT در شرکت‌ها، تقویت یکپارچگی افقی و عمودی و کاهش عدم صرفه‌های مقیاس در شرکت‌های کوچک و متوسط گردشگری(SMTE) بوده است.
 
وب سایت:ابزار کارآمد در توسعه گردشگری مجازی
یکی از عالی ترین زمینه های اطلاع رسانی توان گردشگری یک کشور ،استفاده از تارنماهای اینترنتی است. وب سایتها به دلیل ارزش اطلاع رسانی زیادی که در سرزمین دیجیتالی اینترنت با یک میلیارد کاربر با سواد دارند،فرصت خوبی برای معرفی چند زبانه و چند رسانه ای قابلیتهای گردشگری یک کشور است. در بین سایتهای اطلاع رسانی مربوط به گردشگری یک کشور در وب ،سایتهای رسمی از اهمیت زیادی بر خوردارند.سایتهای رسمی ،سخنگو های دیجیتالی یک کشور در اینترنت هستند و هر چه این پایگاهها قوی تر ،بروزتر و چند زبانه باشند،مخاطب پذیری آنها افزایش می یابد. 
 
  در مقابل دیدگاه اول که فناوری اطلاعات را حرکتی همسو و تسهیل بخش در توسعه تجارت الکترونیکی و صنعت گردشگری می دانندو انجام اقداماتی مانند ذخیره جا و خرید خدمات مستقیم از طریق اینترنت را مورد توصیه و سفارش قرار می دهند عده ای معتقد هستند که دریافت خدمات از آژانسهای مسافرتی می تواند مطمئنتر از ذخیره جا با اتکا به اینترنت باشد.مثلا در خصوص مشکلاتی که ممکن است در سالنهای ترانزیت یا در قسمتهای کنترل گذرنامه به وجود آید نیاز به مشاور حقیقی و نه مجازی محسوس است.
غالبا مسافرانی که با هماهنگی آژانسهای مسافرتی اقدام به مسافرت می کنند از اعتماد به نفس بیشتری برخوردارندودر مواجهه احتمالی با مشکلات ،خود را در وضعیت بهتری می یابند.شاید این موضوع به دلیل ابعاد روانی تاشی از مراجعه و خرید مستقیم خدمات از یک آژانس مسافرتی است .در حالیکه خرید خدمات در اینترنت دارای ابعاد و اشکال مجازی است.
 
راهکارها و جمع بندی
گردشگری مجازی ، واقعیتی غیر قابل انکار است . وقتی ما به شهروند الکترونیک (e-citizen)  ) ، دولت الکترونیک (e-government  ) ، تجارت الکترونیک (e-commerce) ، بانکداری الکترونیک
(e-banking) ، آموزش الکترونیک (e-learning) در قالب جامعه اطلاعاتی (information society) معتقدیم ، باید زمینه های گردشگری مجازی (e - tourism) را نیز فراهم کنیم.گردشگری مجازی ، دور دنیا با یک کلیک فقط نیست ! گردشگری مجازی ، ابزاری است که توسط آن ، یک گردشگر بتواند در کم ترین زمان، با کم ترین امکانات و با کم ترین هزینه، و با کم ترین دانش، ظرفیت های گردشگری یک کشور را شناسایی و با یک برنامه هدفمند و طرح هدایت گر ، از سوی دولت و آژانس ها و مراکز مربوطه، به مکانی خاص مسافرت کند.
 
 پیشنهادهایی که در پایان برای کاهش چالش های گردشگری مجازی در کشور می توان ارائه کرد به این شرح است :
ـ ایجاد طرح جامع آی تی در گردشگری ایران
ـ فراهم کردن مرکز مدیریت سایت های گردشگری رسمی ایران در وب
ـ تبلیغ سایت ها و مراکز اطلاع رسانی دیجیتالی ایران در حوزه گردشگری در ۱۰۰۰ سایت دولتی ایران
ـ تبلیغ و معرفی پایگاه های دیجیتالی گردشگری ایران (مثل سایت موزه ها و غیره) در رسانه ملی
ـ ایجاد دوره های آی تی در گردشگری توسط سازمان ایرانگردی
ـ اختصاص بودجه ای خاص از صندوق ذخیره ارزی کشور برای گسترش گردشگری در راستای آی تی مداری
ـ ایجاد دوره های آموزشی در سطح لیسانس و فوق لیسانس در موسسات و مراکز آموزش عالی کشور
ـ تعریف و اعطای نشان وِیژه گردشگری مجازی به مراکز فعال و موثر کشور در این حوزه
ـ ایجاد شورا یا مرکز گردشگری مجازی در سازمان ایرانگردی ایران
ـ اختصاص رایانه مناسب به مراکزی که در امر گردشگری ایران به طور مستقیم یا غیر مستقیم برای آی تی مدار شدن ، موثر هستند
  
  یکی از اساسی ترین نیازهای صنعت گردشگری موجود در کشورمان در برخورد با چالشهای تکنولوژیکی ورود و فعال کردن نظامهای بهتر توزیع جهانی(S.D.G)با ورود وپیاده سازی استاندارد های جدید مدیریت روال گردش اطلاعات در نظامهای هتلداری و گردشگری است.
همچنین سرمایه گذاری در جهت تولید و پیاده سازی پورتالهای تخصصی ودینامیک روی اینترنت ،پیاده سازی نظامهای MIS در ساختار مدیریت داخلی و استفاده از نرم افزارهای مبتنی بر تحلیلهای حرفه ای و استانداردهای جدید و مدرن جهانی در ساختار داخلی صنعت هتلداری و شرکتها و موسسات از دیگر اقدامات موثر برای توسعه صنعت گردشگری کشور خواهد بود.
طراحی و مدیریت تور و استفاده از روشهای مدرن ارتباطی و اطلاعاتی بر اساس نظامهای گردش اطلاعات و عملیات زنجیره ای در صنعت هتلداری ،زمینه سازی ورود وتعمیم کاربری تجهیزات مدرن سخت افزاری و الکترونیکی به ویژه در صنعت هتلداری نیز تاثیر بسزایی در این زمینه دارند
 
منابع :
مرکز توسعه و تبادل دانش فناوری اطلاعات، سایت خبری صنایع نیوز
سایت جامع اطلاع رسانی اشتغال ،ثریایوسفی

آموزش ماکرو در اکسل وچگونگی استفاده از آن

آموزش ماکرو در اکسل

 

شاید برای شما هم پیش اومده باشه که مجبور باشین یه سری کارهای تکراری رو هر روز در اکسل انجام بدین. کارهایی مثل کپی کردن یه بخش خاص از خروجی یک نرم افزار در یک شیت دیگه و غیره. گاهی این کارها وقت زیادی رو از ما میگیرند و خیلی هم کسل کننده میشن. اگر شما هم این شرایط رو تجربه کردید شاید بتونید با استفاده از ابزار ماکرو در اکسل از انجام این کارهای تکراری در اکسل راحت بشید. ماکروها قطعه کدهایی هستند که به زبان VBA که مخفف Visual Basic for Applications هست نوشته میشن. یکی از کاربردهای ایجاد ماکروها این هست که کارهایی که تکراری هستند بوسیله کدهایی توسط خود نرم افزار اکسل انجام بشن و نیازی به انجام اونها توسط کاربر نباشه. در ادامه این نوشته با نحوه ایجاد ماکرو در اکسل و اجرای اون آشنا میشیم.

در ابتدا باید بگم که من در این نوشته میخوام نحوه ایجاد ماکرو رو از طریق ضبط ماکرو در محیط اکسل توضیح بدم. در این حالت کدهای ماکرو توسط اکسل ایجاد میشن. ما میتونیم بدون انجام اینکار ماکروها رو مستقیم بوسیله کدنویسی VBA توسط خودمون هم ایجاد کنیم که باعث میشه بتونیم ماکروهایی با قدرت بیشتر بنویسیم و دستمون بازتر باشه ولی نیاز به دانش بیشتری داره. در آینده حتماً راجع به نحوه ایجاد ماکرو توسط کدنویسی خود کاربر هم مطلب خواهم نوشت. خب بریم سراغ ایجاد ماکرو توسط خود اکسل. فرض کنید نرم افزاری داریم که خروجی اون مطابق شکل زیر هست:

 

همونطور که در تصویر بالا میبینیم این خروجی فرمت مناسبی نداره. اگر ما هر روز بخوایم ازاین خروجی گزارشی در رابطه با محصول “ماوس” با فرمت مناسب مشابه شکل زیر تهیه کنیم:

 

در اینصورت باید هر روز بعد از گرفتن خروجی از نرم افزار ابتدا داده های خودمون رو بر اساس نوع محصول “ماوس” فیلتر کنیم، فونت مناسب برای خروجی مورد نظرمون انتخاب کنیم، سطر اول رو Bold کنیم و … که اینها زمان زیادی رو از ما میگیره و تبدیل به یک کار کسل کننده میشه. حالا میخوایم تمام اینکارها رو با استفاده از ایجاد ماکرو در اکسل به صورت خودکار انجام بدیم. برای اینکار از تب VIEW روی  دکمه Macros  کلیک میکنیم و در منوی باز شده گزینه Record macro رو انتخاب میکنیم.

 

پنجره ای به شکل زیر باز میشه که در اون میتونیم تنظیمات اولیه مربوط به ماکرویی رو که قصد ایجاد اون رو داریم انجام بدیم. این تنظیمات شامل موارد زیر هست:

 

Macro name:

در این قسمت یک نام برای ماکرویی که قصد ایجاد اون رو داریم انتخاب میکنیم

Shortcut key: 

در این قسمت میتونیم یک کلید میانبر برای اجرای ماکرو تعریف کنیم. به عنوان مثال با نوشتن حرف U، ماکرو با کلید میانبر Ctrl+U اجرا میشه.

Store macro in:

در این بخش محل دخیره شدن ماکرو رو مشخص میکنیم. اگر گزینه This Workbbok رو انتخاب کنیم ماکرو در workbook فعلی ذخیره میشه. یادتون باشه که برای اینکه ماکرو در فایلتونن ذخیره بشه باید اون رو با پسوند xlsm ذخیره کنید. با انتخاب گزینه New Workbook یک Workbook جدید ایجاد میشه و ماکرو در اون ذخیره میشه.

با انتخاب گزینه Personal Macro Workbook، ماکرو در فایل مخصوصی به نام Personal.xlsb ذخیره میشه. این فایل هر زمان که شما اکسل رو باز میکنید به صورت مخفی توسط اکسل باز میشه. بنابر این اگر بخواید ماکرویی که ایجاد میکنید در تمام Workbook ها در دسترس باشه باید اون رو در Personal Macro Workbook ذخیره کنید.

Description:

در این بخش میتونید توضیحاتی راجع به ماکرو خودتون بنویسید.

بعد از اینکه تنظیمات مورد نظرتون رو انجام دادید اوکی رو کلیک کنید. با اینکار عملیات ضبط ماکرو شروع میشه و ازین به بعد شما هر کاری که انجام بدید توسط ماکرو اکسل ضبط میشه. حالا کارهای رو که میخواید ماکرو به صورت خودکار انجام بده رو به ترتیب انجام میدیم. به عنوان مثال در اینجا ما فونت گزارش رو تغییر میدیم، سطر اول رو Bold میکنیم، گروه محصول ماوس رو فیلتر میکنیم و …

بعد از اینکه تمام کارهای موردنظرمون رو انجام دادیم از تب View رو گزینه Macros کلیک میکنیم و بعد مثل شکل زیر گزینه Stop Recording رو کلیک میکنیم.

 

 

با انجام اینکار ما ماکرو مورد نظرمون رو ایجاد کردیم و کافیه ازین به بعد برای اجرای تمام این مراحل به صورت خودکار توسط اکسل، از بخش Macros گزینه View Macros رو انتخاب کنیم. با انتخاب این گزینه پنجره ای شامل ماکروهای ایجاد شده نمایش داده میشه. حالا باید ماکرو موردنظرمون رو انتخاب کنیم و گزینه Run رو کلیک کنیم.

 

 

 

با اینکار تمام مراحلی که قبلا انجام دادیم به صورت خودکار توسط ماکرو اجرا میشه و نیازی نیست تا ما مجدداً برای یک فایل جدید تمام اون مراحل رو به صورت دستی انجام بدیم. البته کاربرد ماکرو در اکسل خیلی بیشتر از این هست که سعی میکنم در آینده راجع به کاربردهای پیشرفته تر ماکرو در اکسل مطالب خوبی بنویسم.

 

 بیایید یک تمرین را باهم انجام دهیم :

ابتدا نوار ابزار ویژال بیسیک را فعال کنید ، سپس ماکرویی را طراحی کنید که در سلول A1 از کاربرگ 2  وارد شود .

 

مراحل ساخت ماکرو :

ابتدا کلید RECORD MACRO  را می فشاریم و سپس به کاربرگ 2 و سلول A1 وارد می شویم و در آخر کلید  STOP را می فشاریم .

حال برای دیدن کد ماکرو مسیر زیر را دنبال کنید :

کلید  RUN را فشرده تا اسامی  ماکرو ها ظاهر شود سپس ماکروی مورد نظر را انتخاب کرده کلید EDIT  را می فشاریم تا متن ماکرو ( کد ) نمایش داده شود .

 

 

همانطور که مشاهده می کنید ماکرو با  SUB   و نام ماکرو ،شروع و با END SUB    تمام می شود و در بین آنها عبارات برنامه نویسی نوشته شده است . سه رنگ در بدنه ی ماکرو بکار رفته 1- سبز: که معرف توضیحات برنامه است و هیچ تاثیری بر عملکرد ماکرو ندارد 2- آبی : کلمات کلیدی  3- سیاه : دستورات

 

 

 

 

Sub Macro1()

 

' Macro1 Macro

' Macro recorded 2007/04/23 by tozih

   

Sheets("Sheet2").Select

    Range("A1").Select

 

 

End Sub

 

 

 

 

 

همانطور که از کد ها مشخص است ماکرویی بنام MACRO1  به کاربرگ 2 رفته و سلول A1  را در آن انتخاب می کند . در ساختار برنامه نویسی VBA  تغییر خواص به صورت توارثی انجام می پذیرد ، یعنی هر خاصیت باید به شئ مورد نظر، با یک نقطه متصل باشد     .

 

Range("A1").Select

 

در حقیقت برای تغییر خاصیت اشیاء باید ابتدا نام شئ را ذکر کرده سپس نقطه را قرار داده و آنگاه خاصیت مورد نظر را ذکر کنیم و مقادیر آنرا تغییر دهیم . مثلا :

 

RANGE("A2:A10").FONT.SIZE = 16

 

اندازه فونت محتویات سلول های A1  تا A10  را به 16 تغییر می دهد .

 

مثال دیگر ، محتویات سلول D2  از کاربرگ 3 را عبارت ALI TOZIH  قرار دهید .

 

SHEETS("SHEET3").RANGE("D5").VALUE = "ALI TOZIH"

 

در ضمن  خاصیت VALUE  پیش فرض است و می توان آنرا حذف کرد :

 

SHEETS("SHEET3").RANGE("D5") = "ALI TOZIH"

 

دانلود آموزش ماکرو در اکسل

معرفی رشته مدیریت IT

معرفی رشته مدیریت فناوری اطلاعات

هدف از این رشته عبارت است از : تربیت کادر متخصص جهت ایجاد پایگاه اطلاعات در سازمان که به تصمیم گیری بهتر مدیران منتهی می شود .
 

آینده شغلی

فارغ التحصیلان این رشته با تسلط به مباحث تئوری مدیریت و منابع انسانی، همچنین با فراگیری مباحث تخصصی و آشنایی با دروس کامپیوتر و IT، امکان برقراری ارتباط با سطوح عملیاتی و هدایت موسسات تولید کننده نرم افزار یا واحدهای نرم افزاری از سازمانهای بزرگ را خواهند داشت. متاسفانه به دلیل نبود تجربه فارغ التحصیلان این رشته در بازار کار، در عمل به امور کارشناسی در واحدهای تحلیل گری سیستمها یا پشتیبانی از نرم افزارهای تولید شده گمارده می شوند و امور مدیریتی به آنها سپرده نمی شود.
 

گرایشها

گرایشهای این رشته شامل کسب و کار الکترونیک ، مدیریت منابع اطلاعاتی ، سیستم های اطلاعاتی پیشرفته و مدیریت دانش می شود

گرایش کسب و کار الکترونیکی
یکی از جدیدترین گرایش های رشته مدیریت فناوری اطلاعات می باشد که ترکیبی از آموزش های دروس مدیریتی و دروس مربوط به تکنولوژی های نوین را در خود جای داده است. از دید بسیاری از مدیران و کارشناسان آموزشی، جهان امروز به رشته ای نیازمند است که فارغ التحصیلان آن هم برای مدیریت آموزش دیده باشند و هم بتوانند برای سازمان های خود با استفاده از تکنولوژی های نوین باعث افزایش کارایی و بهره وری شوند.
دروس تخصصی این گرایش شامل کسب و کار الکترونیکی، خدمات الکترونیکی، دولت الکترونیکی، مدیریت زنجیره تأمین، بازاریابی الکترونیکی، مسائل حقوق تجارت الکترونیکی و مدیریت روابط مشتری می باشد.

گرایش مدیریت منابع اطلاعاتی
هدف از مدیریت منابع اطلاعاتی، به ­کارگیری مراحل و مهارت­های مدیریتی مناسب و استفاده از ابزارها و فناوری مناسب در فرآیند تولید، فراهم­ آوری، سازمان­دهی، پردازش، اشاعه و استفاده از منابع اطلاعاتی درون و برون سازمانی به عنوان عاملی مهم در راستای دستیابی به اهداف و مقاصد سازمانی است.
در این گرایش تمرکز بر روش­های مختلف توسعه سیستم­های اطلاعاتی و کاربرد فناوری اطلاعات در سازمان با تأکید بر روش­های مدیریت پایگاه داده ­ها، ابعاد انسانی کنترل و فناوری اطلاعات، نحوه پشتیبانی فناوری اطلاعات از مدیریت دانش و گسترش ارتباطات مبتنی بر کامپیوتر می­ باشد.
 
گرایش سیستم­های اطلاعاتی پیشرفته
هدف از این گرایش، آشنایی و توانایی توسعه انواع مختلف سیستمهای اطلاعاتی پیشرفته نظیر سیستم­های خبره، سیستم­های پشتیبانی تصمیم­ گیری، سیستم­های اطلاعاتی استراتژیک و .... در راستای کمک به متخصصان انسانی و یا جایگزینی جزئی آنان در زمینه‌های محدود تخصصی می­ باشد.
دانش­ آموختگان این گرایش با بکارگیری سیستم­های مناسب، اطلاعات مورد نیاز مدیران، علی ­الخصوص مدیران رده بالا را از بیرون سازمان جمع آوری نموده و در اختیار مدیران قرار می ­دهند .همچنین با به­ کارگیری داده ­های موجود در پایگاه­های داده ­ای و با استفاده از مدل­های تصمیم­ گیری، اقدام به تولید راه حل­ هایی برای تصمیم ­گیری می­ نمایند تا بتوان مدل­های تصمیم­ گیری پیچیده را در تصمیم ­گیری ها به کار گرفت.
 

گرایش مدیریت دانش
مدیریت دانش به معنای در دسترس قرار دادن نظام‌مند اطلاعات و اندوخته‌های علمی است، به گونه‌ای که به هنگام نیاز در اختیار افرادی که نیازمند آنها هستند، قرار گیرند تا آنها بتوانند کار روزمره خود را با بازدهی بیشتر و موثرتر انجام دهند. این موضوع در سالیان اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است و از گرایش های نسبتا جدید رشته مدیریت فناوری اطلاعات می باشد.
دروس تخصصی این گرایش شامل استراتژیهای مدیریت دانش، مدیریت دانش در سازمانها، فرایندهای مدیریت دانش و فناوریهای مدیریت دانش می باشد.